เชียงตุง เยือนคนไทยในต่างแดน

วัดเจ้าหลวง เมืองเชียงตุง

“เชียงตุง” เมืองที่คนไทยส่วนใหญ่ไม่ค่อยรู้จักกัน หากแต่ชาวเชียงตุงเองแล้วนั้น กลับรู้จักและคุ้นเคยกับคนไทยเป็นอย่างดี คนเชียงตุงประกอบคนชาวไทหรือไตเชื้อสายต่าง เช่น ไทเขิน ไทลื้อ และ ไทใหญ่ ชนชาติเหล่านี้ล้วนมีความใกล้ชิดทางวัฒนธรรม กับคนไทยน้อยหรือไทยสยาม อย่างพวกเรา มากเสียยิ่งกว่าคนไทยในแผ่นดินไทยบางส่วนเสียอีก เชียงตุงอดีตเคยเป็นจังหวัดนึงของประเทศไทย หลายๆ วัดที่ในเมืองยังคงป้ายภาษาไทย พร้อมดูที่อยู่ “อ. เมือง จ. เชียงตุง” บ้านเก่าๆในเชียงตุงยังคงแขวนรูปที่มีทุกบ้านเช่นเดียวกับเมืองไทย ในตลาดผู้คนยังคงภาษาไทยในการค้าขาย เป็นหลัก

เชียงตุง เยือนคนไทยในต่างแดน

แม่สาย-ท่าขี้เหล็ก

เรานัดหมายกันที่บริษัทสยามเฟิร์ส ข้างวัดเสมียน รถออกเวลาทุ่มครึ่ง เรานั่งหลับๆตื่นๆไปบนรถจนถึงขนส่งแม่สายเมื่อ 8 โมงกว่าๆ มีคนขับรถสองแถวเข้ามาชักชวนขึ้นรถและให้ข้อมูลว่าจะต้องไปทำบัตรผ่านแดนที่อำเภอก่อน เพราะเดี๋ยวนี้ไม่ได้ให้ทำที่ชายแดนแล้ว เค้าจะพาไปส่งที่อำเภอแล้วรอรับไปส่งที่ชายแดนในราคาคนละ 20 บาท

เราไปถึงที่อำเภอมีเจ้าหน้าที่รอให้บริการอยู่หลายคน เอกสารก็ใช้แค่บัตรประชาชนอย่างเดียว ค่าบริการ 30 บาท ใช้เวลาไม่กี่นาทีก็เรียบร้อย เราเลยเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตา ก่อนขึ้นรถสองแถวต่อไปชายแดน ลงจากรถเห็นป้ายหลักกิโลอันใหญ่ที่เกาะกลางถนนเลยวิ่งไปถ่ายรูปกัน แล้วเดินหาอาหารเช้าเติมพลังก่อนออกเดินทาง

Center of map

เมืองเชียงตุง

เมืองเชียงตุง

ด่านแม่สาย

ด่านแม่สาย

เมืองแพรก

เมืองแพรก

เราผ่านด่านไทยไป แล้วไปรอทำบัตรผ่านแดนที่ฝั่งพม่า ระหว่างรอมีนายหน้ารถแท๊กซี่มาเสนอราคาให้เหมารถไปเชียงตุงในราคา 3,000 บาท (เอ แต่เราเช็คราคามาแค่ 2,000 บาทนี่นา หรือข้อมูลอาจจะนานแล้วหว่า) เราต่อราคากันอยู่พักนึง เค้าเลยลดให้เหลือ 2,500 บาท และแนะนำเราว่าให้เราจ่ายค่าผ่านแดนเป็นเงินดอลลาร์จะประหยัดกว่า เพราะค่าผ่านแดนถ้าคิดเป็นดอลลาร์จะอยู่ที่ 10 ดอลลาร์ แต่ถ้าจ่ายเป็นเงินไทยอยู่ที่ 500 บาท เรามากัน 5 คนประหยัดไปตั้งหลายร้อยแหนะ เอกสารที่ใช้ก็มีแค่รูปถ่าย 2 นิ้ว 3 ใบ บัตรประชาชนตัวจริง กับสำเนาบัตรประชาชน 3 ใบ (แนะนำว่าควรถ่ายเอกสารเตรียมไปเลยค่ะ จะได้ไม่ต้องไปเดินหาที่ถ่ายเอกสารให้เสียเวลา)

ระหว่างทางรถเสีย

เมื่อได้บัตรผ่านแดนแล้ว เราก็ไปขึ้นรถแท๊กซี่(คันเล็กๆ เก่าๆ แอร์ไม่มี) ที่ข้างร้านขายของตรงข้างสะพาน ทักทาย สอบถามพลขับของเราซึ่งเป็นคนไทใหญ่ ชื่อ หลวงทิบ (จริงๆเค้าชื่อทิบ หลวงมาจากชายที่เคยบวชเรียนมาแล้ว คล้ายๆคำว่า ทิด บ้านเรานั่นเอง) สื่อสารกันด้วยภาษาไทยได้เข้าใจกันเป็นอย่างดี เราขอให้เค้าแวะให้เราแลกเงินจ๊าดก่อนออกเดินทาง ด้วยรถคันเล็กไปหน่อยสำหรับผู้โดยสาร 5 คนเลยนั่งเบียดกันจนเมื่อย ต้องขยับตัวกันอยู่บ่อยๆ

หลวงทิบจอดแวะพักรถ และกินอาหารเที่ยงที่เมืองแพรก ซึ่งเป็นจุดที่รถพักรถ มีอ่างน้ำและสายยางไว้ให้สำหรับเติมน้ำ มีร้านอาหารอยู่หลายร้าน เราเลยให้หลวงทิบแนะนำ หลวงทิบพาเราไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านหนึ่ง ซึงคนขายเป็นสาวไทใหญ่น่าตาน่ารัก (และนี่ก็เป็นเหตุผลที่เค้าแวะกินร้านนี้เป็นประจำ) ผู้ชายไม่ว่าชาติไหนก็เป็นเหมือนกันหมดจริงๆ ดีนะที่ก๋วยเตี๋ยวอร่อย หลังจากกินเสร็จเราเดินไปเข้าห้องน้ำด้านหลังซึ่งมีอยู่หลายห้อง หน้าห้องน้ำก็มีอ่างน้ำเปิดน้ำเต็มจนล้นแล้วล้นอีกไว้ให้ใช้ล้างมือ ล้างหน้าล้างตา (เป็นน้ำที่มาจากเขาอะไรประมาณนี้)

ลูกอะโวคาโด เหมือนที่มีใน FarmVille

เราเดินดูร้านค้า พี่นพหันไปเห็นคุณป้านั่งขายข้าวหลามอยู่เลยซื้อมาชิม 3 กระบอก (เล็ก) 20 บาท ข้าวหลามเค้าไม่เหมือนบ้านเรา จะคล้ายๆกาละแม มีถั่วด้วย ซื้อเสร็จเรากลับไปขึ้นรถเพื่อเดินทางต่อ รถขับไปได้ซักพักก็ควันขึ้น ต้องหลบเข้าข้างทาง ความร้อนขึ้นนั่นเอง หลวงทิบเอาน้ำขวดที่มีอยู่ไปราด แล้วเดินไปหาน้ำจากลำธารมาเติม พวกเราเลยลงมาเดินถ่ายรูปเล่นกัน เติมน้ำเสร็จก็ออกเดินทางต่อ และไปแวะพักรถเพื่อเติมน้ำอีกครั้งที่ใกล้ๆดอนเหมย มีร้านค้าขายของเราลงไปเดินดู มีผล avocado ใส่เป็นถุงวางขายอยู่ พวกเราตื่นเต้นกันใหญ่ เพราะเห็นกันแต่ใน Farmville เรานั่งรถมาอีกไม่ไกลก็มีป้าย Welcome to Keng Tung เราขอให้หลวงทิบแวะจอดเพื่อถ่ายรูป แต่ได้รับคำตอบว่าตอนกลับค่อยถ่าย โอเค ตอนกลับก็ตอนกลับไม่เป็นไร

เมืองเชียงตุง อดีตจังหวัดหนึ่งในประเทศไทย

ในที่สุดเราก็มาถึงเชียงตุง หลวงทิบพาเราหาที่พัก พาเราไปที่แรกแต่พวกเราไม่ถูกใจเพราะอยู่นอกเมือง เราวนหาที่พักใกล้ๆตลาด จนมาถึงที่หนึ่งชื่อ สามยอด คุณป้าเจ้าของที่พักเป็นชาวไทลื้อ ซึ่งที่พักลักษณะเป็นบ้าน กั้นเป็นห้องให้เช่า ดูอบอุ่น แถมใกล้ตลาดด้วย ตกลงใจพักที่นี่แล้วกัน เราจ่ายเงินให้หลวงทิบ แล้วนัดกันว่าพรุ่งนี้จะให้พาเราขึ้นดอยเหมย ถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลงจะโทรไปบอก

เราเก็บข้าวเก็บของ แล้วออกมาเดินเล่น เจอวัดเชียงลาน เราแวะถ่ายรูปกัน พี่นพมองไปเห็นป้ายวัดเขียนเป็นภาษาไทยก็ดีใจซะยกใหญ่ เราเดินย้อนไปเจอประตูเมืองเก่า แวะ(กระโดด)ถ่ายรูป มีลุงคนหนึ่งขี่มอเตอร์ไซด์ผ่านมาเห็นเราก็หยุดทักทาย ว่าฉํนเป็น monkey เพราะกระโดดถ่ายรูปอยู่ พูดคุยทักทายชวนให้ไปเที่ยวกับแก เราเลยบอกว่านัดรถไว้แล้ว

เชียงตุง

จากประตูเมืองเก่า เราเดินไปทางตะวันตก ผ่านสุสานวัดเจ้าฟ้าเมืองเชียงตุง และวัดเจ้าหลวง ซึ่งตั้งอยู่ตรงวงเวียนกลางถนน เราตั้งใจจะเดินไปถ่ายรูปพระอาทิตย์ตกที่หนองตุง พี่กาย พี่ป้อง พี่จุ๊บ เดินถ่ายรูปอยู่ด้านหลังฉันกับพี่นพ เดินนำมาก่อน เพราะกลัวไม่ทันพระอาทิตย์ตก เดินขึ้นไปเจอวัดจองคำ เห็นน้องสาวคนหนึ่งเลยเดินเข้าไปถามทาง น้องบอกว่าทางนี้ไปได้แต่ไกลกว่า ให้ไปอีกทางหนึ่ง และอาสาพาเราไป เราเดินคุยกันน้องเค้าเป็นคนไทเขิน ชื่อ แสงน้อง เคยไปทำงานที่แม่สายอยู่หลายปี เพิ่งกลับมาไม่นาน

วัดจองคำ

แสงน้องพาเราไปชมวัดจองคำก่อน แต่เริ่มมืดแล้ว เราเลยเดินมาหนองตุงเพื่อหาเพื่อนๆ  แต่ไม่พบใครแล้ว เลยเดินกลับมาที่พัก ระหว่างทางเห็นร้านขายของทอดแสงน้องบอกเราว่าอร่อยนะ เลยอาสาเป็นคนซื้อให้ เพราะของที่นี่ เค้าจะขายให้คนที่นี่ถูกกว่านักท่องเที่ยว เรากลับมาเจอเพื่อนๆซึ่งนั่งรออยู่ที่ที่พักแล้ว เราชวนกันออกมาหาอะไรกินกัน แสงน้องแนะนำร้านก๋วยเตี๋ยวใกล้วัดพระเจ้าหลวง (คล้ายๆบะหมี่ เกี๊ยวบ้านเรา) กินเสร็จก็เดินกลับที่พัก แสงน้องเดินมาส่งเรา พร้อมเล่าว่าพรุ่งนี้เป็นวันพระเค้าจะไปวัดแต่เช้า ถ้าเราอยากไปเค้าจะเตรียมของเผื่อ เราตกลงใจไปทำบุญกันพรุ่งนี้เช้า มาถึงที่พักพี่ป้องอาสาเดินกลับไปส่งน้องเค้าเพราะว่ามืดมากแล้ว