สุโขทัย…อีกเมืองแห่งประวัติศาสตร์ จำได้ลางๆว่าเคยมาเยือนเมื่อครั้งยังเด็ก พร้อมรูปถ่ายยืนยันเพียงไม่กี่ใบ ความทรงจำกับสถานที่งดงามแห่งนี้ดูพร่าเลือน ตั้งใจไว้ว่าจะต้องกลับมาเยือนอีกครั้งให้จงได้ แล้ววันนี้ก็ได้มีโอกาสมาเยือนซักที โบราณสถานอันงดงามทิ้งร่องรอยแห่งความรุ่งเรืองในอดีตให้เราได้ชื่นชมกัน

“เชียงตุง” เมืองที่คนไทยส่วนใหญ่ไม่ค่อยรู้จักกัน หากแต่ชาวเชียงตุงเองแล้วนั้น กลับรู้จักและคุ้นเคยกับคนไทยเป็นอย่างดี คนเชียงตุงประกอบคนชาวไทหรือไตเชื้อสายต่าง เช่น ไทเขิน ไทลื้อ และ ไทใหญ่ ชนชาติเหล่านี้ล้วนมีความใกล้ชิดทางวัฒนธรรม กับคนไทยน้อยหรือไทยสยาม อย่างพวกเรา มากเสียยิ่งกว่าคนไทยในแผ่นดินไทยบางส่วนเสียอีก เชียงตุงอดีตเคยเป็นจังหวัดนึงของประเทศไทย หลายๆ วัดที่ในเมืองยังคงป้ายภาษาไทย พร้อมดูที่อยู่ “อ. เมือง จ. เชียงตุง” บ้านเก่าๆในเชียงตุงยังคงแขวนรูปที่มีทุกบ้านเช่นเดียวกับเมืองไทย

ออกจากเนือร์นแบรกคุณตาก็ขับรถมุ่งตรงไปยังเมืองชิลลิ่งเฟริทซ์ (Schillings Fuerst) ซึ่งอยู่ในเขตของฟรังโกเนีย (Franconia) คืนนี้เราจะนอนที่เมืองนี้ ระหว่างทางท้องของพวกเราก็เริ่มส่งเสียงประท้วงด้วยความหิว สุดท้ายก็ได้แซนวิชที่คุณยายสั่งให้พวกเราทำเมื่อตอนเช้านั่นแหละประทังชีวิต

เย็นย่ำและค่ำคืนของวันที่ 8 สค ฉันบังเอิญ ต้องเดินอยู่ตามลำพัง ในเมือง อุบุด (Ubud) ด้วยความไม่ตั้งใจนัก เพราะพลัดหลงกับกลุ่มเพื่อนสาวอีกห้าคน เพราะฉันมัวแต่แวะหามุมถ่ายรูป หลังจากเดินตามมามองหากลุ่มเพื่อนที่เดินไปก่อนล่วงหน้ามาซักพักก็ไม่เจอ ฉันจึงตัดสินใจเดินเที่ยวเล่นคนเดียว หาร้านอาหารนั่ง Dinner คนเดียว และ หาตั๋วเข้าชมระบำบาหลี หรือ บารอง คนเดียวเช่นกัน ระหว่างทางเดินไปเดินมาในถนนมังกี้ฟลอเรส พบเห็นแท็กซี่ (ชาวบาหลีเรียกทั๊กซี่) ได้ทั่วไปคอยร้องเรียกนักท่องเที่ยว ฉันเองก็โดนเรียกทุกจุด มืดแล้วเขาไม่คิดกันบ้างเหรอว่านักท่องเที่ยวจะนั่งรถไปไหนมากกว่าเดินเล่น อยู่แถวนี้ดีกว่า อันนี้ฉันคิดในใจด้วยความสงสัย ตอนเดินกลับ สามทุ่มกว่า ๆ ก็ยังเรียกอีก จะให้ฉันไปไหนกันนักหรือพ่อคู้ณ..

“มะละกา” เป็นชื่อเมืองที่พวกเราล้วนคุ้ยเคยกันดี เพราะว่าเมืองมะลากา หรือ ช่องแคบมะละกา มักจะถูกอ้างถึงบ่อยๆ ในบทเรียนประวัติศาสตร์ ของพวกเราตั้งแต่สมัยเด็กๆ ชื่อ มะละกา นี้เริ่มผุดมาเป็นหนึ่งในแผนการเที่ยวของเราตั้งแต่ทริปก่อนตอนไปบาหลี อันเนี่องมาจากว่าด้วยความประหยัดของพวกเรา เราจึงเลือกเดินทางไปบาหลีโดยต้องมาต่อเครื่องที่ มาเลย์ ซึ่งจะประหยัดลงไป 2-3 พันบาท ตาม โปรโมชั่นในช่วงนั้น เพื่อให้เป็นไปตามแผนดังกล่าวจึงมีคืนนึงที่เราจะต้องค้างที่ KL เพื่อนกายเจ้าความคิดจึงเสนอชวนว่าไป มะละกอ กันมั๊ย (ไม่ได้พิมพ์ผิดนะครับ เรามักจะเรียก มะละกา กันเล่นๆว่า มะละกอ) ผมพอสำรวจดูแผนที่ผนวกกับเวลาของเราซึ่งจำกัดมาก ดูแล้วคงเป็นไปไม่ได้ มะละกา จึงยังไม่ถูกใส่ลงในโปรแกรมทริปนั้น

วันนี้ฉันกับเพื่อนๆแวะไปทำกิจกรรมกับเด็กๆที่สมุทรสาครตั้งแต่เช้า เสร็จกิจกรรมประมาณบ่าย 3 โมงครึ่งก็ออกเดินทางทันทีมุ่งหน้าจังหวัดเพชรบุรี เรามาถึงตัวเมืองเพชรบุรีเมื่อใกล้ 5 โมงเย็นแล้ว จุดหมายปลายทางของเรา “ระเบียงริมน้ำ เกสเฮาส์” ที่ พักริมแม่น้ำเพชรบุรี ของพี่ทอม พี่นิด พันธมิตรเพชรบุรีนั่นเอง ตั้งใจจะไปเยี่ยมเยือนกันมานาน แต่ก็ต้องมีเหตุให้ต้องเลื่อนออกไปทุกที วันนี้ได้มาสมความตั้งใจเสียที

วันนี้ตื่นมาใส่บาตรกัน ก่อนไปเช่ารถจักรยานออกไปขี่เล่นชมบ้านชมเมืองรอบนอก ดูวิถีชีวิตผู้คนที่นี่ แวะหมู่บ้านดูวิถีการทำกระดาษสาก่อนจะมาเป็นสมุดซักเล่ม หรือโคมไปกระดาษสวยๆซักชิ้นไม่ใช่ง่ายๆเลย แวะชมการทอผ้าซึ่งกว่าจะออกมาเป็นผ้าสวยๆซักผืนที่เราเห็นกันต้องนั่งทอกันหลังขดหลังแข็งเลยเชียว อีกทั้งได้มีโอกาสแวะไปสถานบันเทิงของที่นี่ได้บรรยากาศดีเหมือนกัน

เมื่อคืนหลับสนิทตลอดทั้งคืนอากาศหนาวจนต้องใช้ถุงนอนก่อนห่มผ้าทับอีกชั้น ตื่นแต่เช้ามาใส่บาตรข้าวเหนียว และเดินชมเมือง พร้อมลิ้มรสอาหารอร่อยๆของเมืองหลวงพระบาง