ล้อหมุนเวลาเกือบ 11 โมงเช้า ไม่ตรงเวลาตามปี้ 10.00 น. ถือเป็นเรื่องปรกติสำหรับที่นี่ คนที่นี่เขาไม่รีบร้อน ไม่ต้องแข่งกับเวลา บางทริปขับไปซ่อมไป แวะนั่น แวะนี่ ถ้าทำใจไว้อยู่ก่อน ปรับชีวิตให้ช้าลงคุณจะเที่ยวเมืองลาวได้อย่างมีความสุขในทุก ๆ แห่งหนใด

ทริปหนีร้อนไปพึ่งเย็น ด้วยจิตศรัทธา ณ ดินแดน ลึกลับชายขอบประเทศพม่า

วันนี้เราเที่ยวชมความงามที่ธรรมชาติสร้างสรรค์ไว้รอให้เราไปชื่นชมไม่ว่าจะเป็น ลานหุ่นปุ่ม ลานหินแตก และผาชูธง ก่อนออกเดินทางต่อไปแวะที่ภูทับเบิก อีกสถานที่ท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อเรื่องความหนาว แต่ด้วยเราไปถึงตอนบ่ายๆ เลยกลายเป็นไปสัมผัสแดดร้อนแทน จากภูทับเบิกผ่านเส้นทางคดเคี้ยว เพื่อเดินทางต่อไปพักค้างที่ทุ่งแสลงหลวง และสัมผัสแสงแรกแห่งวันท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บต่ำถึง 10 องศา อาหารเช้ากลางทุ่งหญ้าป่าสน และแสงแดดรำไร บรรยากาศดีๆ ที่ทุงนางพญาช่วยเพิ่มรสชาติให้อาหารอร่อยขึ้นจริงๆ

วันนี้เราได้ไกด์เป็นคนพื้นที่พาเราไปทำบุญตั้งแต่เช้า ได้สัมผัสกับประเพณีของชาวไทยในต่างแดน อีกทั้งพาเราไปลิ้มลองอาหารพื้นเมือง เลือกซื้อของที่ระลึก และชุดไทใหญ่มาใส่ถ่ายรูปจนคนมองกันตลอดทาง ได้เดินชมเมืองเชียงตุงพร้อมมีไกด์กิตติมศักดิ์คอยอธิบายให้ข้อมูลเราตลอดทางจนเย็นย่ำค่ำมืดกันเลยทีเดียว

“พี่ปีนี้เราไปเยี่ยมสองตายายที่เยอรมันกันไหม” ฉันเอ่ยชวนสาวหมวยอย่างพี่เง๊กไปเยี่ยมเจ้านายเก่าที่เกษียนแล้วกลับไปอยู่ บ้านเกิดที่มิวนิค

“ไปสิ ชวนป้อมไปด้วย” ง่ายกว่าที่คิดไว้เยอะ ฉันจัดการโทรไปชวนป้อมอีกคนหนึ่ง ป้อมตอบตกลงทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดอีกคน แต่ละคนช่างใจง่ายอะไรกันอย่างนี้ หลังจากได้สมาชิกครบ แผนการเยี่ยมเยียนสองตายายบวกกับแผนเยือนเมืองอื่นที่อยู่ไกล้มิวนิคๆก็ ถูกร่างขึ้นมาอย่างเมามันโดยมีคนร่วมด้วยช่วยกันคิดกันหลายคน เพื่อนบางคนบอกให้ไป เยอรมัน-อิตาลี-สวิส บางคนก็บอกให้ไปฝรั่งเศส ถกเถียงกันหลายตลบจนพวกเราต้องงัดเอาแผนที่ยุโรปขึ้นมากาง สุดท้ายสรุปกันที่ มิวนิค-ปราก-เวียนนา ซึ่งเห็นจะเป็นเส้นทางที่เหมาะสมเป็นที่สุด

รุ่งเช้าวันที่สอง มาเด (ชื่อคนขับรถ) สังเกตได้จากชื่อเป็นชนชั้นวรรณะศูทรที่มีมากที่สุดในบาหลี สังคมชาวบาหลีแบ่งเป็น 4 วรรณะเช่นเดียวกับอินเดีย คือ พราหมณ์ กษัตริย์ แพศ และ ศูทร แต่ไม่ถือแบ่งวรรณะอย่างเคร่งครัดเหมือนที่อินเดีย หากจะใช้ชื่อนำหน้าเฉพาะวรรณะของตนเองไม่ปะปนกัน วรรณะศูทรจะมีวิธีตั้งชื่อโดยเฉพาะคือ ลูกคนแรกจะชื่อวายัน คนที่สองชื่อมาเด คนที่สามชื่อเนียวมัน คนที่สี่ชื่อเกตุ้ด หากมีคนที่ห้า หก เจ็ด ก็จะวนกลับไปใช้ชื่อเดิมอีกรอบ ดังนั้นจึงมีคนชื่อซ้ำ ๆ กันเยอะมาก

เดินขาขวิดมาสองวันติดวันนี้วันสุดท้าย ที่จะต้องบอกลา มะละกา เดินทางต่อไปที่ กัวลาลัมเปอร์ เพื่อทีจะขึ้นเครื่องกลับในตอนเย็น แต่สงสัยพระเจ้าทรงประทานพรให้เครื่องบินต้องดีเลย์ออกไปอีก โปรแกรมเราเลยต้องปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมกับเวลาที่ได้เพิ่มขึ้น คราวนี้เลยต้องมาเดินขาขวิดต่อที่ กัวลาลัมเปอร์ แถมด้วย ปุรตาจาร์ยา อีกเมือง

ปีใหม่ปีนี้เราไม่ได้มีงานฉลองเหมือนทุกปี แต่สนุกอยู่กับการท่องเที่ยวชมธรรมชาติที่วังเวียง ล่องห่วงยางเข้าถ้ำน้ำ พายคายัคชมทิวทัศน์ริมลำน้ำซอง สูดอากาศบริสุทธิ์กันจนเต็มปอด ก่อนเดินทางต่อไปยังเมืองเวียงจันทน์ ชมสถานที่สำคัญต่างๆของนครหลวงของลาว ปูชนียสถาน วัดวาอาราม ด้วยการเดินทางข้ามมาจากไทยได้ไม่ยาก ใช้เวลาไม่นาน และเป็นวันหยุด เวียงจันทน์วันนี้จึงเต็มไปด้วยคนไทย