ฝนตกตลอดทาง บางช่วงมีทำถนนซะอีก แม่เจ้า

Post View

เช้านี้ ที่ Post View Camp Site ฟังดูเท่ห์มะ
ก็ที่กางเต้นท์ข้าง ไปรษณีย์เขาค้อไง
ติ๊ก น้องของ นพ บอกว่า กาแฟอร่อย มาก ๆ
ตื่นมาฟัง จอห์น นูโว ร้องเพลง ทำMV ให้ดูเป็นอีก BF

ที่เห็น มิตซูซีเดีย จอดปะปน รถกองถ่าย เพราะเราเอาเค้าขึ้นมากับเราไม่ได้ พื้นแฉะ ล้อฟรี แล้วก็เป็นแค่คืนแรกที่มาเท่านั้น ตลอดทริปฟ้าโปร่ง มีเมฆบ้าง พอให้ร่มรื่น และ ลุ้นเล่นๆ เป็นช่วง ๆ

นอนกัน ที่เขาค้อ Post View มีน้ำอุ่นด้วย ค่ากางเต้นท คนละ 50 บาท/คืน วันนี้เราจะชะโงกเที่ยว บนเขาค้อกันนิดหน่อย เพื่อให้ผู้ที่เพิ่งมาได้เพลินตา กับ พระตำหนักเขาค้อ และ เอมใจกับ อนุสรณ์สถาน รำลึกถึง เหล่าทหาร และ ผู้สาบสูญของตระกูล “เกษรศุกร์”

Espresso ท่ามกลางทะเลหมอกยามเช้า

เช้านี้ ติ๊ก น้องของ นพ บอกว่า Espresso อร่อย มาก ๆ แต่ก็ต้องไม่เผลอทานอาหารเช้ามากเกินไป เพราะเรามี
ขนมจีนหล่มเก่า “ป้าสินรอง” ทีรอกันมาแรมปี และก็ไม่ผิดหวังจริง ๆ
ขนมจีนเส้นสด น้ำยา น้ำพริก น้ำยาป่า ใส่หม้อดินขนาดกลาง อุ่นร้อนพร้อมเสริฟที่โต๊ะ เพียงแค่สั่ง ขนมจีนที่แน่นอนตามมาด้วยผัก และ เครื่องเคียงเพิ่ม อย่าง ไข่ต้ม กุนเชียงอย่างดี เนื้อปนมันพอหมาะ และ หมูย่างแบบเค็ม ไม้นึงมีหมูชิ้นพอคำ 4 ชิ้น กินยังไม่ก็ไม่อิ่ม มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ต้องการรูปมาเป็นหลักฐาน ช้าไปแล้ว

พระตำหนักเขาค้อ

จาก หล่มเก่า ไป ด่านซ้าย GRS นำเราไปในทางที่ เราไม่มีวันไปเองโดยเด็ดขาด
ได้เห็นบ้าน ความเป็นอยู่ ของคนท้องที่ ไร่ นาที่เตรียมรอฝน มองไปทางไหนก็เขียวสด สบายตา

น้องโฟน ผู้ให้เสียงใน GPS พาเราเข้าทางลัด ที่แทบจะรัดตัวเรา

ก่อนเข้าเมืองด่านซ้าย บนจุดชมวิวที่น่าจะได้เห็นซ้ายทั้งเมือง โดยมีหัวตาโขนยักษ์สีสรรสดใสให้ได้ถ่ายรูปไว้เป็นพยานการผ่านมา แต่เสาไฟฟ้าแรงสูงที่บังวิวเราจนหมดความพยายามเลิือกวิวมาอวดใคร ๆ

พระตำหนักเขาค้อ

พระธาตุศรีสองรัก ตั้งอยู่ก่อนเ้ข้าเมืองด้านซ้าย และก่อนที่เราจะเลี้ยวไปนาแห้ว ที่หมายของเรา
จึงเป็นบุญของเราที่จะได้สักการะ พระธาตุอันเป็นพยานแห่งความสัมพันธ์ ของ พระมหาจักรพรรดิ แห่ง กรุงศรีอยุธยา และ พระเจ้าไชยเชษฐา แห่งกรุงศรีสัตนาคณหุต (ลาว) สร้างเมื่อ 2103 – 2106 นี่ก็ 447 ปีแล้วสิ

พระธาตุศรีสองรัก

พระธาตเก่าแก่มีการสักการะด้วย ขนบประเพณีที่สืบทอดกันมาด้วย การใช้หยวกกล้วยตัดเป็นท่อนขนาดประมาณ ไม้บรรทัด กว่า ๆ วางตั้งเป็นรูปทรงปิรามิ แล้วประดับด้วย ชิ้นเทียน ดอกไม้ ธูป เพื่อเป็นพูทะบูชา วางไว้รอบองค์พระธาตุ

ทางขึ้นพระธาตุจะต้องขึ้นบันได ประมาณ 50 ขั้น ที่เชิงบันได มีป้าย ห้ามสวมรองเท้า ห้ามแต่งแดง (ไม่ค่อยชัดเจนนัก) และที่เพิ่มขึ้นสำหรับ ที่บริเวณฐานพระธาตรอบในห้ามผู้หญิ่งเข้า จึงจะได้เห็นมีคนเดินเวียนรอบองค์พระธาต เพื่อสักการะและเพื่อบูชาในสิ่งที่อธิษฐานขอไว้

อีกอย่างที่เป็นคำยืนยันข้อมูลที่เคยได้ยินมาคือ คนขายล็อตเตอรี่ ส่วนใหญ่มาจากด่านซ้าย เห็นจะจริง เพราะเมื่อจอดรถจะเห็นก๊วนเค้า ยืนก็น เต็มไปหมด

น้ำตกตาดเหือง

ออกจากพระธาตฯ ก่อนจะตรงไป อ,นาแห้ว ผ่านจุดผ่านแดนไทย-ลาว บ้านเหมืองแพร่ จ.เลย แวะชะโงกซะนิส มีป้ายบอกว่า คนลาวให้เข้ามาได้ 500 ม.ไม่เก็บค่าผ่านเข้า แต่ถ้าคนไทยผ่านเข้ามา เก็บคนละ 15 บาท
คงด้วยหวังให้คนลาวเข้ามาซื้อข้าวของที่เรา แต่ที่เค้าไม่มีของให้เราซื้อ ก็เลยเก็บเงินแทน ได้เห็นการขนของข้ามชายแดนที่กั้นไว้ด้วยลำน้ำเหืองที่เป็นช่วงที่ แคบและตื้นพอเดินผ่านได้ จึงได้เห็นว่า ขนส่งตู้เย็นข้ามชายแดนไม่ต้องรอบรรจุกล่องกันละ ยกกัน 2 คน เดินลุยน้ำกันไปเลย

แบกตู้เย็นข้ามชายแดน ไทย ลาว กันแบบนี้เลย

ภูหัวห้อม

มุ่งหน้าสู่ อช ภูสวนทราย (นาแห้ว) ที่เป็นที่ตึ้งของจุดกางเต้นท์ที่สูงที่สุดในอิสาน คือ ประมาณ 1408 MSL จึงไม่ต้องแปลกใจเลยที่ เจ้าซีเดียของเรา(นพ)จะต้องปีนเขา ปีนเนิน แล้ว และอีก ตลอดทาง
อช นี้ ต้องมีหัวหน้าอุทยานที่เก่ง และดีมาก มีการจัดการ พื้นที่รีับ นักท่องเที่ยวดีมาก
ห้องน้ำ สะอาด มีเครื่องทำน้ำอุ่นระบบแก๊ส มีที่เปลี่ยนผ้าอ้อม ด้วย ปลูกตะไคร้ ไล่ยุง ใช้ น้ำหมักชีวภาพ จนท ไหว้ทักสวัสดี ตลอด
มีบ่อเต่าปูลู หัวโต หางยาวเหมือน จิ้งเหลน
มีต้นกระโถนฤษี ช่วงปลายฝน
แวะ จุดชมวิว/กางเต้นท์ ภูหัวห้อม เห็นวิว บ้านร่มเกล้าม , 1428, forest road = ถนนทำสัมปทานป่าไม้ในลาว, ภูสอยดาว อยู่ลิบ ๆ

วัดศรีโพธิ์ชัยแสงภา

แวะ น้ำตกตาดเหือง ไปกลับ 400 เมตร เดินไม่ยาก แต่ชัน พอ หอบ
น้ำตกสวย น้ำสีเหมือนชาเย็น เป็นจุดกั้นพรมแดนระหว่าง ไทย/ลาว มีป้ายเตือนห้ามข้ามไป อาจถูกจับ

จากที่ทำการ อช จะต้องเดินไป ชมวิว 1km 2km 3km 4km 5km

อช. ภูสวนทราย

คืนนี้ ปลาสัมอีกแล้ว ว่าจะใช้ ปลาสัม(กำนันจุล) เป็นชื่อทริป แล้ว หลังจาก
มื้อแรก ปลาทอด มื้อที่สอง ไข่ผัดปลาส้ม มื้อที่สาม ปลาสัมผัดไข่
คืนนี้ฝนเกือบตก จัดเต้นท์กันวุ่นวายเลย แต่ก็ได้ วิธีการกาง fly sheet ใหม่ที่กว้างขึ้น

ตื่นสาย ๆ ออกเดินทางแบบไม่เร่งรีบ ผ่านถนน คดเคี้ยว คดเคี้ยว มัวก้ม ๆ เงย ๆ จนเวียนหัว ตามหายาดมแทบไม่ทัน

น้ำตกภูเสอยดาว

ภูสอยดาว น้ำตกภูเสอยดาว

ดื่มด่ำ ชื่นชมกับธรรมชาติ ป่าเขา ชนบท แดดอ่อน เมฆปกคลุม โปรยมาพอสบาย ๆ
นึกว่าจะได้แวะ เซเว่น ก่อนที่จะถึงที่กางเต้นท์ถัดไป จะจนแล้วจนรอด น้องโฟนผู้ให้เสียงใน GPS ก็ยังคงพาไปในเส้นทางที่ ลัดเลี้ยวไปในที่ที่ ให้คนเมืองได้อิ่มใจกํบธรรมชาติ จน จน ……เรา เริ่ม หิวข้าวแล้ว

ผาชู้

ยังไม่เจอร้านอาหารซะที

ผ่านหมู่บ้านนึงที่ใหญ่หน่อย แต่ก็เงียบเหลือใจ
ผ่านด่านฯ ที่เอาเรื่อขุดจากต้นตะเคียน ขนาดใหญ่ ยาว 20 & 28 เมตร ที่จับได้มาโชว์ให้เห็นผลงาน
ด้วยเพราะความเชื่อที่ว่า ต้นตะเคียนจะมี นางตะเคียนคุ้มครองอยู่ เมื่อมาใช้ทำเรือ จะได้เรื่อที่ชนะเรือทุกลำ
พวกเค้ามีสิทธิอะไรมาตัดนะ เค้ามาปลูกไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ ประเพณีการแข่งเรือต้องรักษาไว้
แต่ถ้าต้องการเรื่อขนาดใหญ่จากไม้ตะเคียนขนาดใหญ่่่เช่นนี้ พวกเค้าเริ่มปลูกกันไว้บ้างหรือยัง

ผาหัวสิงห์

แก่งหลวง ฟังดูสวย ใหญ่นะ มีป้ายชี้ให้แวะชม แต่ก็เงียบอีก มีรถกระบะท้องถิ่นจอดอยู่ 2 คัน สักพักก็แบกของทะยอยเดินตามกันขึ้นมา เราว่าจะเดินย้อนตามไปดูจุดเรือจอดซะหน่อย แต่คณะ ดูเหมือนไม่สนใจ
มารู้ภายหลังว่าดีแล้วที่ไม่ไปดู เพราะ จนท บอกว่ามักมีพวกช๊อตปลามาลักลอบ ในยามที่ จนท เผลอ
เฮ้อ… กับ ทุกอย่าง ชาวบ้าน ศก ความรับผิดชอบ โทษยาวไปถึง นักการเมือง เล้ยแหละ ที่ทำให้ เจ้าปลาที่ถูกจับไปในฤดูปลาวางไข่อย่างนี้ โดนช๊อตไป ซะ 2 กระสอบปู๋ย

ดอยเสมอดาว

ผาซู้ เข้าใจทำนะ เอาเสาธงไปปักไปบนยอดผา โยงเชือกลงมา เพื่อให้เป็นเสาธงที่สูงสูงที่สุดในประเทศ แล้วก็ต้องร้องเพลงชาติซะ 7 รอบกว่าจะถึงฐานธง
ผานี้ก็มีตำนานที่มาของชื่อ จ๋อย จันทร์ผา เอื้อง… เดาได้ไม่ยาก
แวะครั้งนี้ เราก็ยังคงต้องกินไข่เจียวเป็นอาหารเที่ยง ด้วยการบริการตัวเอง ความหิวให้ทำไรก็ยอม
จากนั้นถึงจะมีแรงไปกระโดด ก่อนที่จะต่อไปยังจุดกางเต้นท์ ดอยเสมอดาว ของเรา

ดอยเสมอดาวเป็นของเราเมื่อคืนที่เราอยู่ จริง ๆ มีแต่เพียงเราเท่านั้น ในคืนนั้น
เสมอดาว เสมอเดือน เสมอเมฆ เสมอหมอก
เสมออรุณรุ่ง
เสมออาทิยต์อุทัย
อิ่มเอม เสมอหน้ากันทุกผู้ที่ร่วมทาง….

ยังมีต่อ เขาดินนาน้อยแสนปี อช ศรีน่าน แม่น้ำน่านหลั่งเลือด หน้าปะทะเมฆที่อช ขุนสถาน

ดอยเสมอดาว

เสาดินนาน้อย

อช. ขุนสถาน

———————
National Parks of Thailand http://www.dnp.go.th/index_eng.asp
อุทยานแห่งชาติภูสวนทราย (นาแห้ว)
ต.แสงภา อ. นาแห้ว จ. เลย 42170
โทรศัพท์ : 0 4280 7616 (VoIP)
หัวหน้าอุทยานแห่งชาติ : นายบัญชา ประเสริฐศรี
http://park.dnp.go.th/visitor/nationparkshow.php?PTA_CODE=1079&searchword=%C0%D9%CA%C7%B9%B7%C3%D2%C2&category=%CD%D8%B7%C2%D2%B9%E1%CB%E8%A7%AA%D2%B5%D4

อุทยานแห่งชาติภูสอยดาว
ต.ห้วยมุ่น อ. น้ำปาด จ. อุตรดิตถ์
http://park.dnp.go.th/visitor/nationparkshow.php?PTA_CODE=9114&searchword=%C0%D9%CA%CD%C2%B4%D2%C7&category=%CD%D8%B7%C2%D2%B9%E1%CB%E8%A7%AA%D2%B5%D4

ดอยเสมอดาว ผาชู้ ดอยหัวสิงห์ แก่งหลวง ปากนาย
อชศรีน่าน http://www.dnp.go.th/MainNation/nationpark/_private/sri_nan.htm
http://park.dnp.go.th/visitor/nationparkshow.php?PTA_CODE=9106&searchword=%C8%C3%D5%B9%E8%D2%B9&category=%CD%D8%B7%C2%D2%B9%E1%CB%E8%A7%AA%D2%B5%D4

บ้านกาแฟ

ช่วงเวลานี้ของทุกปีในยามที่อากาศในกรุงเทพยังร้อนระอุ ผมมักจะหาโอกาสหนีอากาศร้อนในเมือง ไปตามหาความหนาวทุกครั้งไปและปีนี้ก็เช่นกัน บอกไปหลายคนก็คงไม่เชื่ออากาศที่ไหนๆก็ร้อนเหมือนกันขนาดภาคเหนือยังร้อนจะตาย หลายปีก่อนทุกๆปีผมจะไปเที่ยวหาอากาศหนาวที่ “ช่องเย็น” ไม่ใช่ช่องเย็นในตู้เย็นนะครับ ช่องเย็น อยู่ที่ อช. แม่วงก์ จ. กำแพงเพชร ที่ได้ชื่อช่องเย็นนั้นน่าจะมาจากอากาศที่เย็นนั่นเอง อากาศก็เย็นสบายดีเดินทางประมาณห้าชม.ก็ถึงไม่ไกลจนเกินไป แต่ข้อเสียของช่องเย็นคือที่นี่มีตัวคุ่นครับ คล้ายๆ ตัวลิ้น ตอมและกัดน่าลำคาญมาก ถ้าไปเจอช่วงที่คุ่นเยอะนั้นต้องนั่งเล่นในเต็นท์อย่างเดียว ยิ่งคนถ้าแพ้ด้วยแล้วรักษาแผลถูกกัดกันเป็นเดือนเลย ที่เล่ามาตั้งนานไม่ใช่ว่าจะพาไปช่องเย็นนะครับ แต่คราวนี้เราจะไปอีกที่นึงที่ผมเพอ่งคนค้นพบเมื่อสี่ห้าปีก่อน ที่นั่นคือ ทองผาภูมิ ครับ จะว่าไปแล้ว อ. ทองผาภูมิ เป็นอำเภอที่่จัดได้ว่าอากาศร้อนที่สุดในประเทศไทยเลยก็ว่าได้ ถ้าเราเคยสังเกตจากรายการพยากรณ์อากาศเป็นประจำเราคงจะคุ้นๆ กับประโยคที่ว่าอุณหภูมิสูงสุดที่อำเภอทองผาภูมิ จ.กาญจนบุรีอยู่บ่อย จริงอยู่ครับที่อ.ทองผาภูมิ อากาศร้อนมาก แต่อย่าลืมว่าที่นั่นอยู่ใกล้ชายแดนพม่าที่ อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรป่าไม้ ยิ่งไปกว่านั้นยังอยู่ใกล้ทะเลอันดามันด้วย งานนี้เราจะพาไปที่ เหมืองปิล็อก ตำบลเล็กๆ ที่อยู่ชายแดนห่างจากตัวอำเภอกว่าหกสิบกิโล เมืองเล็กๆ ในป่าลึก เมืองที่อยู่เมฆ อากาศชื้นมากจนต้องปิ้งเสื้อผ้าแทนการตากแดด

วัดหลวงตามหาบัวกับผ้าพันคอที่คุ้นเคย

เราเดินทางออกจากกทมต้องหกเช้าเศษโดยนัดรวมพลกันขบวนผู้ร่วมเดินทาง อีก 6 คนรถอีก 2 คันที่ปั๊มปตทแถวๆ พุทธมลฑลสาย 5 ลองท้องกันด้วยข้าวเหนียวหมูไก่และเนื้อทอดที่เตรียมมาด้วย เริ่มออกเดินทางโดยนัดหมายไปเจอกันที่ร้านบ้านกาแฟ หลัก กม.ที่ 14 สายกาญจนบุรี-ทองผาภูมิ บรรยากาศภายในร้านผ่อนคลายดีทีเดียว กาแฟรสชาติดี แถมทำที่ไว้ให้ถ่ายรูปไว้น่าร้านไว้ซะสวยเลย ข้อเสียอย่างเดียวที่เจอคือ พอถามเส้นทางและสถานที่ท่องเที่ยวแถวๆนั้นจากน้องพนักงานกลับไม่ได้คำตอบอะไรเลย

บ้านเนินอีต่อง

ก่อนออกจากร้านเราเห็นป้ายบอกทางไปวัดป่าหลวงตามหาบัวอยู่เพียงไม่กี่กม. จากที่นี่ ที่วัดนี้แหละครับที่เลี้ยงเสือ และมีโชว์การแสดงเสือ ที่นี่ถ้ามาช่วงเช้าสามารถลงชื่อบริจาคแล้วเข้าไปเดินเล่นไหว้พระได้เลย แต่จะยังไม่มีการแสดงโชว์ สำหรับคนไทยที่เบี้ยน้อยควรจะมาก่อนเที่ยง แวะไหว้พระแล้วเข้าไปนั่งเล่นรอก่อนได้ แต่ถ้ามาช่วงบ่ายต้องเสียค่าเข้า 500 บาท เมื่อเข้ามาถึงภายในบริเวณลานจอดรถของวัด ความรู้สึกที่คุ้นเคยและอบอุ่นก็เกิดขึ้นทันทีเมื่อเห็นสติ๊กเกอร์มหาลัยราชดำเนิน ที่โต๊ะลงชื่อบริจาคก็เปิดASTV อย่างไม่ต้องเกรงใจใคร ยิ่งกว่านั้นคือมีผ้าผูกคอกู้ชาติรุ่นทวงคืนเขาพระวิหารเข้ากันได้ดีกับเสื้อที่ผมสวมมาด้วยเลยต้องถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกันหน่อย เนื่องจากพวกเรามีเวลาไม่มากนักเพราะตามโปรแกรมเราจะต้องไปกินมื้อเที่ยงกันที่ร้านอาหารประจำของเราที่ทองผาภูมิ ออกมาตอน 11 โมงจับเวลาด้วย GPS แล้วเราจะถึงร้านในอีกสองชม. ซึ่งจะอาหารหลายอย่างอาจจะหมดได้ โปรแกรมแวะรายทางที่เหลือจึงถูกยกเลิกทั้งหมด จำต้องรีบออกเดินทางเหยียบแบบไม่รอใครเลย จนเพียงเที่ยงเศษๆ เวลาก็มาถึงร้าน แปดลิ้ว ชื่อแปดลิ้วแต่อยู่กาญจนบุรีครับอาหารที่รสชาติถูกปากจริงๆ มากี่ครั้งก็ต้องแวะทุกทีไป สั่งอาหารรอไม่นานอาหารก็มาครบใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีทุกอย่างหมดเกลี้ยง หลังจากอิ่มได้ที่พวกเรามาแวะที่ตลาดซื้อของเตรียมขึ้นไปข้างบน ได้ทุเรียนมาลูกนึง มังคุดสองโล มันเทศ และ ขิง สำหรับมื้อดึกคืนนี้ และซื้อของฝากไปเลยเผื่อขากลับไม่มีเวลาแวะที่นี่อีก ของฝากที่เราซื้อกันครั้งที่แล้วคือมะขามป้อมแช่น้ำผึ้งซึ่งหาซื้อได้จากที่นี่ที่เดียวปีนี้ขึ้นราคาอีก 20 เป็นโหลละ 120 บาท (ขวดโหลนะครับไม่ใช่ 12 อัน )  ได้ของครบถ้วนแล้วผมพาไปแวะนั่งแช่น้ำเล่นที่สวนสาธารณะริมแม่น้ำ ช่วงนี้น้ำลดลงไปเยอะ แต่ยังคงใสเหมือนเดิม

เจดีย์ศรีปิล็อก

ระหว่างนั่งเล่นผมแกล้งอำพี่โอซึ่งมาด้วยกันเป็นครั้งแรก ก่อนมาแกบอกว่าไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่ร้อนผมก็เลยชวนมาด้วยกัน ก่อนมาผมย้ำทุกคนให้เตรียมเสื้อกันหนาวมาด้วย แต่ตอนนี้เราอยู่ที่ทองผาภูมิแล้วอากาศยังร้อนมากผมเลยแกล้งอำว่าที่ทองผาภูมิก้อร้อนอย่างนี้แหละไม่เคยด้วยพยากรณ์อากาศเหรอ พี่โอค้อนขวับ บอกว่าเพิ่งถามที่ร้านค้ามาเหมือนกัน เค้าบอกว่าร้อนมากขนาดถามย้ำว่าบนเขานะแม่ค้ายังยืนยันเช่นเดิม

เนินเสาธง

เราเริ่มเดินทางต่อโดยแวะเติมน้ำมันจนเต็มถังก่อนขับตามกันขึ้นไปมาอยู่แวะอีกทีที่จุดชมวิวก่อนถึงที่ทำการอุทยาน ถึงที่นี่อากาศเริ่มเย็นลงแล้วอาจเป็นเพราะฝนกำลังจะตก เดิมทีตามแผนคืนนี้เราจะนอนโดยกางเต็นท์กันที่อุทยาน นัดหมายกันว่าเดี๋ยวแวะกางเต็นท์แล้วจะไปเดินเล่น ทานมื้อเย็น และเวียนเทียนกันที่นั่น ก่อนจะกลับมานอนที่เต็นท์ในอุทยาน แต่พอขับออกจากจุดชมวิวฝนก็เริ่มตกลงมาพอถึงอุทยานยังไม่มีที่ท่าว่าจะหยุดกลับตกหนักขึ้นกว่าเดิมเสียอีก ผมเลยตัดสินใจไม่กางเต็นท์ในตอนนี้โดยมุ่งหน้าไปที่บ้านเนินอีต่องก่อน ถึงหมู่บ้านเราจอดรถที่ลานจอด H หน้าวัดปิล็อกก่อนฝ่าสายฝนไปที่วัดเพื่อถามเรื่องงานเวียนเทียนในคืนนี้ ได้ความว่าถ้าฝนไม่ตกจะมีเวียนเทียนตอนสองทุ่ม

ฝนเริ่มซาแล้วผมช่วยไปเที่ยวที่เนินเสาธงและช่องมิตรภาพโดยไปด้วยรถกระบะคันเดียวที่เหลือนั่งกระบะไป สภาพอากาศเดี๋ยวฝนเดี๋ยวหมอกตลอดเวลา กลับมาถึงจอดรถไว้ที่เดิมแล้วเดินลัดลงไปที่หมู่บ้านโดยมีสมุนน้องหมาที่วัดเดินตามมาเป็นเพื่อนด้วย สังเกตว่าหมาที่นี่เป็นมิตรมากๆ ทางลัดผ่านบ้านตอไม้ตรงมาที่ร้านครัวสุดแดนเป้าหมายมื้เย็นของเราคืนนี้ แวะทักทายคุณป้าเจ้าของร้านก่อนเพื่อถามหาปูจากพม่า ซึ่งวันนี้ก็ยังไม่มีอีก ที่บ้านอีต่องเปลี่ยนแปลงไปมากพอสมควรมีที่พักเพิ่มขึ้นมีร้านขายของที่ระลึกมากขึ้น คุณป้าแนะนำให้ลองไปดูที่พักที่บ้านดิน

Love Pilok

ซึ่งอยู่ใกล้กับตลาดและมีร้านเป็นไม้ไผ่ขัดสานมีโต๊ะและเบาะรองนั่งที่พื้นบรรยากาศเป็นสบายๆ เจ้าของร้านเป็นเป็นศิลปินเพาะช่างแฟนกัน ชื่อ ปู่ และ อัทช่า ของทุกอย่างในร้านจึงออกแบบเอง ทำเอง เพ้นท์เอง  พวกเราขอดูที่พักซึ่งจัดได้น่ารักดี แต่มีเหลืออยู่แค่ 2 ห้องนอนได้แค่ห้าคนเท่านั้น ฝนยังคงตกๆหยุดๆ อากาศก็ค่อนข้างเย็นเช็คอุณหภูมิอยู่ที่ 20 องศา สังเกตที่ร้านบริเวณที่เรานั่งกันอยู่ดูแล้วน่าจะพอนอนได้  จึงถามอัทช่าดู ตกลงให้นอนได้เราเลยตัดสินเลือกค้างที่นี่แทน หลังจากได้ที่พักรีบร้อยแล้ว เราจึงกลับไปเอารถมาจอดใกล้ร้านริมถนนปากทางเข้าหมู่บ้าน เก็บของเข้าที่พักเรียบร้อยแล้วพวกเราจึงไปกินมื้อเย็นที่ครัวสุดแดน อาหารยังอร่อยเหมือนทุกครั้งที่มาในราคาที่ไม่แพง ระหว่างทานข้าวเราก็คุยกับป้าหลายเรื่องคุยถามเรื่องชุมชนชาวพม่าที่อยู่ตรงตลาด คุณป้าบอกว่าถ้าสนใจจะให้เด็กพาไปเดินเที่ยว ว่าแล้วก็น้องสาวชาวพม่าที่มาช่วยงานที่ร้าน ชื่อว่าอะไรไม่รู้ แต่คุณป้าแกเรียกว่า แม่หอยหอม น้องแกก็น่ารักมาก เดินพาไปทุกที่เท่าที่จะพาไปได้ น้องหมาจากวัดกลับมาร่วมขบวนเราอีกครั้งทำเอาหมาพม่าเห่ากันเกลียว มีคนบอกว่าที่นี่ไม่มีขโมยสังสัยจะจริง เพราะผมเห็นชาวบ้านวางมือถือทิ้งไว้หน้าบ้านเฉยไม่ต้องเก็บเลย เดินเที่ยวพอได้เหนื่อย น้องแกก็พาเรากลับมาที่ตลาดอีกเส้นทางหนึ่ง พวกเราให้ทิปไปร้อยนึง น้องแกเรียบปฏิเสธโดยทันที่ แต่โคยเราคะยั้นคะยอจนยอมรับ ขอบคุณแล้วก็ลากลับไปที่ร้าน

พิธีเวียนเทียนวันวิสาฯ อุ่นศรัทธา ที่วัดปิล็อค

อากาศเริ่มเย็นมากแล้วพวกทยอยคอยคิวกันอาบน้ำเพราะมีเพียงห้องเดียว ส่วนเจ้าของร้านตอนนี้ไม่อยู่ต้องไปงานศพ เลยฝากให้พวกเราเฝ้าร้านแทน ได้เวลาสองทุ่มพวกเราบางส่วนจึงเตรียมตัวไปที่วัดเพื่อร่วมพิธีเวียนเทียนวันวิสาที่นี่ ด้วยความที่ไม่ค่อยจะพร้อมสักเท่าไรพวกเราจึงมีแค่เทียนที่เตรียมมาด้วย ขาดดอกไม้กับธูป ไปถามชาวบ้านเค้าก็ช่วยจัดแจงหาธูปมาให้เราเป็นอย่างดี พิธีเริ่มแล้วทุกคนเข้ามารวมกันในโบสถ์ หลังเล็กๆ จนผู้คนล้นออกมากส่วนใหย่จะเป็นเด็กๆ มีวัยรุ่นบ้าง พวกเราดูจะกลายเป็นแขกสำคัญของที่นี่ ผู้คนเชื้อเชิญให้เราเข้าไปด้านในโบสถ์ พระเริ่มสวดทั้งบาลีและบทแปล พิธีซึ่งดูศักดิ์สิทธ์กว่าทุกครั้งที่เคย จนในที่สุดเดินเวียนเทียนก็เริ่มขึ้น พระท่านเน้นให้พวกเราภาวนาระหว่างเดินเวียนเทียนรอบอุโบสถ 3 รอบ เวียนเทียนเสร็จกลับมาสวดมนต์ต่อ เป็นอันเสร็จพิธี จึงแยกย้ายกันกลับ คืนนี้เรานั่งคุยกันที่ร้านจนเริ่มง่วง บ้างกางเต็นท์นอนในร้าน บ้างก็ใช้ถุงนอน บ้างส่วนเข้าไปนอนในห้องผ่านไปอีกหนึ่งคืนที่ประทับใจ

Love Pilok

Oldcity Guesthouse

โอล์ด ซิตี้ เกสต์เฮ้าส์

เป็นเกสต์เฮ้าส์ที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองสุโขทัย

บรรยากาศค่อนข้างสงบ เพราะไม่ได้อยู่ติดถนน เดินเข้าซอยไปเพียงนิดหน่อยเท่านั้น

ราคาไม่แพง แม่บ้านเป็นกันเอง ห้องแอร์ราคาถูกเหลือเชื่อ (ขึ้นอยู่กับจำนวนคนที่ไปพักด้วย)

ห้องแอร์ 3 เตียงนอน ห้องน้าในตัว ตู้เย็น ทีวี  มี astv ด้วย ราคาเพียง 700 บาท (ธค 52)

[starratingmulti id=1 tpl=12]

ผาชูธง

จากลานหินแตกเรามาแวะหาพี่พรทิพย์ที่ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว พูดคุยกันอีกสักพัก ก็ขอตัวกลับพร้อมถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก แล้วเดินทางไปชมลานหินปุ่ม ซึ่งตั้งอยู่ริมหน้าผาอยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานฯ ประมาณ 4 กิโลเมตร ลักษณะเป็นลานหินซึ่งมีหินผุดขึ้นมาเป็นปุ่มๆ ขนาดไล่เลี่ยกัน ซึ่งน่าจะเกิดจากการสึกกร่อนตามธรรมชาติของหิน ถัดจากลานหินปุ่มไปไม่ไกล เป็นผาชูธง เป็นหน้าผาสูงชัน สามารถเห็นทิวทัศน์ได้ในมุมกว้าง

หลังจากถ่ายรูปเสร็จเราก็เดินกลับกัน มีนักท่องเที่ยวทะยอยกันมาเยอะแล้ว ระหว่างทางเดินกลับเราช่วยกันเดินเก็บขยะ ไม่ว่าจะเป็นถุงพลาสติก หลอดกาแฟ กระป๋องน้ำอัดลม ขวดน้ำพลาสติก ขวดเครื่องดื่มชูกำลัง เปลือกลูกอมต่างๆ มาคนละสิบกว่าชิ้น ยังนึกในใจว่าถือเข้าไปกินกันได้ แค่ถืออกมาทิ้งข้างนอกแค่นี้ไม่ได้เชียวหรือ ไม่ช่วยกันรักษาต่อไปคงสกปรกแย่เลย เดินมาจนถึงทางออก สวนทางกับนักท่องเที่ยวที่กำลังเดินเข้าไป ในถือของกินเดินกินกันไปด้วย แล้วก็นึกสลดใจ…กินเสร็จเค้าก็คงโยนทิ้งข้างในแน่ๆเลย

ก่อนจะเดินทางกันต่อเราแวะซื้อข้าวโพดปิ้ง แล้วก็เลยตัดสินใจกินข้าวกันเลยดีกว่าจะได้ไม่ต้องไปแวะหาร้านอาหารกันอีก แล้วเริ่มออกเดินทางกันประมาณบ่ายโมงครึ่ง รถขับผ่านโรงเรียนการเมืองการทหาร เห็นร้านขายของที่ระลึกอยู่ด้านหน้าแต่ก็ตัดสินใจไม่แวะดีกว่า มุ่งหน้าสู่ที่หมายถัดไป…ภูทับเบิก ด้วยกำลังซ่อมทางอยู่ทำให้ฝุ่นเยอะมาก เราขับผ่านหมู่บ้านม้ง แล้วแวะไปไหว้พระที่วัดป่าทับเบิก ขากลับเราแวะซื้อกับข้าวสำหรับไว้ทำอาหารสำหรับมื้อเย็น

ลานกางเต็นท์ภูทับเบิก

เราเดินทางต่อไปภูทับเบิก ถึงภูทับเบิกบริเวณทางเข้ามีทีร้านขายของที่ระลึกตั้งเรียงรายกันอยู่ เราเดินเข้าไปด้านในมีเต็นท์ตั้งอยู่มากมาย เดินขึ้นไปด้านบนมองลงมาเห็นทิวทัศน์เบื้องล่าง ภูทับเบิกเป็นอีกที่ที่ขึ้นชื่อเรื่องความหนาวและผู้คนนิยมมาชมทะเลหมอกกัน เราเดินถ่ายรูปเก็บบรรยากาศมาเรื่อย ๆ  ก่อนจะลงมาหาซื้อมัน เพราะพี่นพอยากกินมันต้มขิง จากนั้นก็ออกเดินทางต่อเพื่อไปยังอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง เส้นช่วงแรกเป็นเส้นทางลงเขาที่คดเคี้ยวมาก มีโค้งติดๆกันหลายโค้งบ้างเป็นโค้งหักศอกที่ต้องขับด้วยความระมัดระวัง ฉันรู้สึกเวียนหัวจนต้องควานหายาดมมาดมแก้เวียนหัว ระหว่างทางก่อนถึงเขาค้อเราแวะซื้อของกันอีกนิดหน่อย

พระอาทิตย์ขึ้นที่ทุ่งแสลงหลวง

เราเดินทางมาถึงอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวงประมาณ 5 โมงครึ่ง เดิมที่เราตั้งใจจะไปนอนที่ทุ่งนางพญา แต่สอบถามเจ้าหน้าที่แล้วบอกว่าไม่มีห้องน้ำ เลยเปลี่ยนแผนหันมานอนที่บริเวณใกล้ที่ทำการอุทยานแทน เราขับรถวนหาที่กางเต็นท์แล้วเริ่มทำอาหารเย็นกินกัน มีเจ้าหน้าที่มาถามว่า “อยากจะนวดตัวมั้ย” เราเลยตัดสินใจว่าพออาบน้ำเสร็จแล้วนวดตัวซะหน่อยก็ดีเหมือนกัน เต่ากับพี่กายไม่นวดด้วย เลยต้องรับหน้าที่ทำมันต้มขิงไว้ให้พวกเรากินกันก่อนนอน หลังจากนวดเสร็จเราก็ออกมานั่งคุยกันที่หน้าเต็นท์พร้อมกับกินมันต้มขิงฝีมือแม่ครัวจำเป็นจนหมดหม้อ เลยตัดสินใจต้มอีกหม้อหนึ่ง หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันไปนอนตอนใกล้ 5 ทุ่ม ปล่อยให้เต่านั่งจิบยาดองกินบรรยากาศต่ออยู่คนเดียว

กาแฟยามเช้า

วันรุ่งขึ้นฉันตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตอนตี 5 เพื่อจะไปดูพระอาทิตย์ขึ้น แต่อากาศที่หนาวเหน็บยามเช้า (ประมาณ10 องศา) ทำให้ต้องขอนอนทำใจต่ออีกสักพักก่อนตัดใจตื่นมาล้างหน้าล้างตา แล้วเตรียมอุปกรณ์สำหรับชงกาแฟและทำอาหารเช้าติดไปด้วย เราออกเดินทางไปที่จุดชมพระอาทิตย์ขึ้น มีกลุ่มคนมาถึงก่อนหน้าแล้ว เรามาถึงไม่นาน พระอาทิตย์ดวงกลมโตสีแดงก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวพ้นทิวเขามาอวดโฉมให้พวกเราได้ชมความงามกัน ไม่เสียแรงจริงๆที่ต้องลุกจากถุงนอนฝ่าความหนาวเหน็บออกมา

อาหารเช้ากลางทุ่งนางพญา

ระหว่างนั้นพี่แหม่มแอบเห็นคุณป้าคนหนึ่งใส่เสื้อพันธมิตร เลยเดินเข้าไปทักทาย คุณป้ามาเที่ยวกับครอบครัว ลูกคุณป้าก็เตรียมอุปกรณ์มาชงกาแฟเหมือนกันแต่ลืมเอากาต้มน้ำมา เราเลยให้คุณป้ายืมพร้อมหาเก้าอี้พับมาให้ แล้วนั่งต้มกาแฟใกล้ ๆ กัน คุณป้ายังแบ่งขนมมาให้เรากิน หลังจากต้มกาแฟเสร็จก็เลยเอามันต้มขิงมาอุ่นกินคลายหนาว แต่ปรากฏว่าเหลือแต่น้ำกับขิง เพราะเต่ากินมันหมดแล้วตั้งแต่เมื่อคืนนี้

ดื่มกาแฟและเก็บข้าวของเสร็จเราก็เดินทางต่อไปทุ่งนางพญา ขับรถขึ้นเนินแรกก็แทบจะถอดใจแล้ว แต่พี่นพไม่ยอมแพ้ให้พวกเราลงจากรถก่อน แล้วก็ขับขึ้นไปจนได้ แสงแดดรำไรยามเช้าที่ส่องทะลุผ่านใบสนลงมากระทบทุ่งหญ้าตลอดสองทาง มีดอกไม้เล็กๆขึ้นแซมอยู่เป็นระยะๆ ช่างสวยงามจับใจ อากาศเริ่มอบอุ่นขึ้นเรื่อยๆ จนต้องเริ่มถอดเสื้อออกทีละตัวๆ

ทุ่งแสลงหลวง

เรามาถึงทุ่งนางพญาประมาณ 8 โมงครึ่ง ก็หาที่ทางนั่งทำอาหารเช้ากัน โดยมีพี่แหม่มกับพี่กายเป็นแม่ครัว ส่วนคนอื่นๆก็คอยเป็นกำลังใจและเดินถ่ายรูปไปพลางๆ หลังอาหารเช้ากลางทุ่งหญ้าป่าสนเราเก็บอุปกรณ์เดินทางกลับมาที่ทำการอุทยานเพื่อเก็บข้าวของ อาบน้ำอาบท่า เตรียมตัวเดินทางกลับกัน

เที่ยงกว่าๆ เราแวะกินขนมจีนกันแถวๆเขาค้อระหว่างทางกลับเราเห็นป้ายโฆษณาร้านกำนันจุลอยู่เป็นระยะๆ และยิ่งเห็นป้ายถี่ขึ้นเรื่อยๆเมื่อใกล้ถึงร้าน ดึงดูดกันซะขนาดนี้คงไม่แวะไม่ได้แล้ว ด้านหน้ามีรถจอดมากมาย ด้านในผู้คนก็เดินซื้อของกันเต็มร้าน พวกเราเลยได้ผลไม้ น้ำผลไม้ กับเยลลี่ติดไม้ติดมือกลับมาด้วย หลังจากขับมาได้พักใหญ่ก็ให้รู้สึกง่วงนอนจนต้องแวะพักหากาแฟดื่มกันก่อน รถเริ่มเยอะมากแล้วเมื่อใกล้ถึงกรุงเทพ เราแวะกินข้าวเย็นกันอีกมื้อ ก่อนพี่นพจะแวะไปส่งทุกคนถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ

ป่าสนทุ่งแสลงหลวง

ร้านกาแฟท่าเรือส่ง

แรกเริ่มเดิมทีเรามีสมาชิกร่วมทริป 4 คน ฉัน พี่นพ พี่แหม่ม พี่กาย นัดกันว่าจะออกเดินทางกันตอนหัวค่ำของวันที่ 9 แต่เต่าบอกว่าถ้าออกดึกหน่อยก็จะไปด้วยได้เพราะต้องเคลียร์งานให้เสร็จก่อน พี่นพเกรงว่าจะขับรถไม่ไหว เลยเลื่อนเวลาออกเดินทางเป็นตอนเช้าแทน หลังจากแวะรับทุกคนจนมาถึงบ้านสุดท้ายคือบ้านพี่กายซึ่งเรานัดไว้ 7 โมงเช้า พร้อมจะรับรองเราด้วยโจ๊กเป็นอาหารเช้าก่อนออกเดินทาง มาถึงหน้าบ้านก็โทรหา 4-5 รอบไม่มีคนรับ กดกริ่งก็ไม่มีคนอยู่ ออกไปซื้อโจ๊กแหงๆเลย ในซอยบ้านพี่กายมีตลาดเช้า ร้านขายของมากมายผู้คนออกมาจับจ่ายกันคึกคัก เราเดินหาพี่กาย และหาของกินไปด้วย พี่นพเห็นพี่กายยืนอยู่ที่ร้านโจ๊ก ก็เดินเข้าไปหา ช่วยขายโจ๊กอยู่นี่เอง หลังจากได้โจ๊กก็แวะซื้อปาท่องโก๋ แล้วกลับไปกินโจ๊กแสนอร่อย ก่อนออกเดินทาง

ตลาดสามชุก

ออกจากบ้านพี่กายก็มุ่งหน้าสู่ตลาดสามชุก แวะดื่มกาแฟโบราณที่ จากนั้นก็เดินชมตลาด ดูข้าวของไปเรื่อยๆ จนถึงพิพิธภัณฑ์บ้านขุนจำนงจีนารักษ์ บ้านหลังนี้ลูกสาวท่านได้อนุญาตให้ปรับปรุงเป็นพิพิธภัณฑ์ให้ผู้คนทั่วไปได้เข้าชม โดยจะมียุวมัคคุเทศก์ พาเราชมพิพิธภัณฑ์ พร้อยอธิบายประวัติความเป็นมาให้ฟัง แม้จะไม่ละเอียดมากนัก แต่ก็เป็นกิจกรรมที่น่าส่งเสริมยิ่งนัก นอกจากเด็กๆจะได้ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์แล้ว ยังได้ซึมซับรับรู้เรื่องราวความเป็นมา และภูมิใจในท้องถิ่นของตนอีกด้วย

ตลาด 100 ปีสามชุก

เราเดินชมตลาดกันจนทั่วแล้วก็เดินตรงมาร้านข้าวห่อใบบัว ตั้งใจว่าจะแวะชิม แต่ดูเวลาแล้วใกล้จะเที่ยง กินข้าวเที่ยงเลยแล้วกัน เราสั่งข้าวห่อใบบัว หมี่กะทิ และยำก๋วยเตี๋ยวบกมาชิมกัน แล้วรสชาติอาหารก็ชวนให้เราต้องสั่งเพิ่มแม้เมื่อตอนแรกจะรู้สึกว่ายังไม่หิวก็ตาม หลังจากอิ่มหมีพีมันแล้วก็แวะเข้าห้องน้ำก่อนออกเดินทางต่อไปยังสุโขทัย ห้องน้ำที่นี่สะอาดมากทีเดียว มีเจ้าหน้าที่มาคอยทำความสะอาดอยู่เป็นระยะ เพราะตอนที่เรามาถึงก็แวะเข้าและมีเจ้าหน้าที่ทำความสะอาดอยู่เช่นกัน อัธยาศัยไมตรีก็ดี พูดจาเพราะ หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส ประทับใจจนไม่เอ่ยถึงไม่ได้

วัดศรีชุม

เราออกเดินทางต่อ ไปถึงสุโขทัยตอนสี่โมงเย็น แวะหาที่พักก่อนเพราะว่าไม่ได้จองไว้ที่ Old City Guesthouse เราได้ห้องพักขนาดใหญ่นอนกันได้ห้าคนเลยในราคาเพียง 700 บาท มีเตียงใหญ่ 3 เตียง ทีวี ตู้เย็น เครื่องทำน้ำอุ่น แถมเป็นห้องแอร์อีกต่างหาก

เก็บข้าวเก็บของเสร็จก็ออกไปชมอุทยานประวัติศาสตร์กัน เราแวะที่วัดศรีชุมเป็นที่แรก เป็นที่ประดิษฐานของพระอจนะ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดใหญ่ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 11.3 เมตร สูง 15 เมตร หลังจากเดินชมความงามและนมัสการพระอจนะแล้ว เราก็เดินทางต่อไปยังวัดพระพายหลวงซึ่งตั้งอยู่ในเขตอุทยานฯชั้นนอก ผังบริเวณวัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีคูน้ำล้อมรอบ 3 ชั้น คูชั้นนอกเรียก คูแม่โจน มีปรางค์ศิลาแลง 3 องค์เป็นประธานของวัด องค์กลางและองค์ด้านทิศใต้พังเหลือแต่ฐาน เหลือเพียงองค์ด้านเหนือ หน้าบันประดับลายปูนปั้นเป็นศิลปะสมัยสุโขทัยตอนต้นที่งดงามมาก สันนิษฐานว่าสร้างในราวพุทธศตวรรษที่ 18 เป็นศิลปะขอมสมัยบายน

วัดมหาธาตุ

ต่อจากนั้นก็ไปยังวัดมหาธาตุซึ่งอยู่ในเขตอุทยานฯชั้นใน เป็นวัดใหญ่และสำคัญของกรุงสุโขทัย ตั้งอยู่กลางเมือง มีพระเจดีย์มหาธาตุทรงดอกบัวตูม หรือทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ ซึ่งเป็นศิลปะแบบสุโขทัยแท้ ตั้งเป็นเจดีย์ประธาน ล้อมรอบด้วยเจดีย์ 8 องค์ บนฐานเดียวกัน เราหยุดซื้อบัตรเข้าชมเสร็จมองไปทางด้านขวาพระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า ภาพสะท้อนกับสระน้ำเบื้องหน้า ทำให้ต้องแวะถ่ายรูปกันก่อนที่จะเข้าไปชมด้านในวัดมหาธาตุ เราเดินชมความงดงามของโบราณสถานพร้อมถ่ายรูปได้ไม่นานนัก ฟ้าเริ่มมืด อากาศเริ่มเย็นลง และที่สำคัญเริ่มหิวกันแล้ว

อุทยานประวัติศาสตร์ สุโขทัย หลังวัดมหาธาตุ

เราขับรถวนหาทางออกไม่เจอ อาณาจักรสุโขทัยช่างยิ่งใหญ่เสียเหลือเกิน (จริง ๆ แล้วคือหลงทางนั่นเอง) เลยต้องจอดรถถามทางออกจากเจ้าหน้าที่ เราขับรถวนหาร้านอาหารกัน ซึ่งมีไม่มากนัก แล้วมาหยุดที่ร้านสินวนารีสอร์ท ตังอยู่ตรงข้ามโรงแรม Le Charm Sukhothai เลยลองแวะเข้าไปดูเห็นบรรยากาศเงียบๆ สบายๆ มีดนตรีบรรเลงเบาๆ ตัดสินใจเลือกร้านนี้ละกัน หลังจากได้โต๊ะแล้วเราก็ลงมือสั่งอาหารทันที อาหารที่นี่อร่อยไม่ใช่เล่น ไม่ว่าจะเป็นฉู่ฉี่ปลาค้าวพริกสด ปลาชะโอนทอดกระเทียม ลาบเนื้อปลากรายทอด ฯ หลังจากทานอาหารเสร็จเราก็คุยเล่นกันพักหนึ่งก็กลับที่พัก ด้วยยากันยุงไม่สามารถช่วยไล่ยุงได้มากนัก ประกอบกับอากาศที่เย็นขึ้นอีก จนเริ่มรู้สึกหนาวแล้ว กลับถึงที่พักได้สักครู่ก็มีเพื่อนตามมาสมทบอีก 2 คน คือ นก กับ เกียง (ด้วยบ้านอยู่พิษณุโลก เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเที่ยว เลยโทรตามมารวมตัวกันซะเลยสรุปว่า 7 คนรวมกันอยู่ในห้องเดียวกันในราคา 700 บาทถูกมาก ๆ ขอบอก) บ้างก็ทะยอยกันอาบน้ำอาบท่า บ้างก็นั่งคุย บ้างก็นอนคุยกัน จนสุดท้ายแล้วก็เหลือแค่เต่ากับนกนั่งกินเหล้ากันต่อแค่สองคน

11 ธันวา

แก๊งค์จักรยาน

รุ่งเช้าเราตื่นนอนกันเมื่อใกล้ 7 โมงเช้า ล้างหน้าล้างตา เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ออกไปหาเช่ารถจักรยาน ขี่ไปชมบรรยากาศยามเช้าในอุทยานฯ กันอีกซักรอบ (โดยทิ้งเต่านอนเฝ้าห้องอยู่คนเดียว เพราะไม่ตื่น) ขี่จักรยานกันไป คุยกันไป แวะชมโบราณสถานและถ่ายรูปกันเป็นระยะๆ จนแดดเริ่มร้อน ท้องเริ่มหิว บวกกับเต่าโทรมาว่าตื่นแล้ว ระหว่างขี่รถกลับมาหาเต่าที่หน้าอุทยานฯ ผ่านหลักกิโลอันใหญ่ เลยจอดแวะถ่ายรูป ข้างๆมีรถขายไก่ย่าง กลิ่นโชยมาเตะจมูก จนต้องเดินตามไปซื้อ เห็นเต่ากำลังเดินมาไกลๆ ทีแรกว่าจะไปกินร้านที่อยู่ปากซอยที่พัก แต่เต่าบอกว่าที่หน้าอุทยานฯ มีร้าน ก็เลยแวะกันที่หน้าอุทยานก็ได้

มีร้านอาหารตั้งอยู่หลายร้าน เราเลือกนั่งที่ร้านหนึ่ง สั่งกาแฟ ก๋วยเตี๋ยวสุโขทัย (หน้าตาเหมือนก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นน้ำธรรมดามากกว่า เอ…หรือว่าก๋วยเตี๋ยวสุโขทัย แปลว่าขายอยู่ที่สุโขทัยหว่า) ปลาทอด กบผัดเผ็ด ไม่อยากจะบอกเลยว่าไม่อร่อยเอามากๆ งานนี้เต่ารับผิดไปเต็มๆ ในฐานะผู้แนะนำ ทานเสร็จเรากลับมาอาบน้ำอาบท่า เก็บข้าวเก็บของ 11 โมงเราก็เริ่มออกเดินทางกันต่อเพื่อไปชมพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านจ่าทวี

พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านจ่าทวี

เดินทางมาถึงพิพิธภัณฑ์ประมาณเที่ยงกว่าๆ เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงข้าวของเครื่องใช้พื้นบ้าน อาทิ ของใช้ในครัวเรือน ผ้าและเครื่องแต่งกาย เครื่องมือทอผ้า เหรียญและธนบัตรในสมัยต่างๆ เครื่องจักรสาน ฯลฯ เราเดินชมกันจนทั่วก็มาแวะส่งโปสการ์ดที่ทางพิพิธภัณฑ์มีบริการให้ พร้อมแวะซื้อของที่ระลึกก่อนกลับ

เราออกจากพิพิธภัณฑ์มาก็ 1:40 แล้ว เลยให้นกซึ่งเป็นเจ้าถิ่นพาเราไปกินข้าวก่อนออกเดินทางต่อ นกพาเรามากินบักกุ๊ดเต๋ ร้านตั้งอยู่ตรงข้ามโรงเรียนสาธิต ม. นเรศวร ร้านร่มรื่น อาหารอร่อย ที่สำคัญฟรีเพราะนกเลี้ยง อิ่มหมีพีมันก็พร้อมออกเดินทางสู่ที่หมายต่อไป อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า

วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร

เส้นทางคดเคี้ยวไปตามเขาพอให้เราได้เวียนหัวกว่าจะเดินทางถึงอุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า เรามาถึงด่านประมาณ 4:45 หลังจากจ่ายค่าเข้าอุทยานคนละ 30 บาท พร้อมค่ากางเต๊นท์อีกคนละ 30 บาท ก็เข้ามาหาที่กางเต๊นท์กัน มีผู้คนมากางเต๊นท์อยู่กิ่นแล้วเป็นจำนวนมาก และยังคงมีผู้คนทะยอยกันมาเรื่อยๆ อากาศเริ่มเย็น เราตัดสินใจอาบน้ำกันก่อนที่จะไม่ได้อาบ น้ำเย็นเหมือนมีคนเอาน้ำแข็งมาใส่ไว้ อาบน้ำเสร็จออกมาตัวชาไปทั้งตัว

ฟ้าเริ่มมืดแล้ว อากาศก็เริ่มเย็นลงอีก เราเดินออกไปหาอะไรกินกัน มีเจ้าหน้าที่ตั้งร้านขายอาหารให้เลือกมากมาย ไม่ว่าจะเป็นก๋วยเตี๋ยว สุกี้ อาหารตามสั่ง ฯลฯ เราเลือกนั่งกันที่ร้านหนึ่ง สั่งกระเพราไข่ดาว และสุกี้มากินกัน ระหว่างรออาหาร พี่แหม่มเดินไปชิมสตอเบอร์รี่ คนขายบอกว่า “ชิมแล้วไม่ซื้อโกรธนะ” พี่แหม่มเลยซื้อไส้กรอกข้าวของเค้ามากินเล่น หลังจากกินข้าวเสร็จก็ซื้อสตอเบอร์รี่มากิน พี่คนขายชื่อ พี่พรทิพย์เป็นเจ้าหน้าที่อยู่ที่นี่ อัธยาศัยไมตรีดีมาก คุยกันถูกคอ วักพักก็หายไปหา “น้ำป่า” มาให้เราชิมคลายหนาวอีกด้วย เราเลยสั่งมาขวดนึงเผื่อไว้คลายความหนาวเหน็บกัน

เรานั่งคุยกันอย่างสนุกสนานเพราะพี่แกเริ่มเมาแล้ว คุยกันไปคุยกันมาเลยได้ทราบว่า เป็นคนนครปฐมบ้านเดียวกันนี่นา แถมพี่พรทิพย์ยังเป็นแม่สื่อแม่ชัก แนะนำเจ้าหน้าที่หนุ่มให้พี่กายอีกด้วย วิทยุไปตามหลอกมาให้เราดูตัวจนได้ ทำเอาหนุ่มเจ้าเขิน เดินขาขวิดหนีไปแทบไม่ทัน ยิ่งดึกอากาศก็ยิ่งหนาวจนปลายนิ้วเริ่มชา พี่พรทิพย์เลยให้พี่ที่ร้านยาดอง เอายาดองสมุนไพรมาให้เราชิม เลยได้ติดไม้ติดมือเพิ่มกลับมาอีกขวด

สามทุ่มกว่าๆเราขอตัวกลับเต๊นท์ หนาวจนอยากกลับมาซุกตัวในถุงนอนอุ่นๆแล้ว กลับมาถึงมีแก๊งเด็กวัยรุ่นนั่งล้อมวงร้องเพลงเสียงดังกันอยู่หน้าเต๊นท์ พี่นพเลยบอกให้เค้าเบาเสียงหน่อย ซักพักน้องเค้าเลยย้ายไปเฮฮากันที่อื่นแทน เราซุกตัวอยู่ในถุงนอน แล้วนั่งคุยกันที่หน้าเต๊นท์จน 5 ทุ่มก็เริ่มแยกย้ายกันไปนอน

สะพานข้ามแม่น้ำเพชร

วันนี้ฉันกับเพื่อนๆแวะไปทำกิจกรรมกับเด็กๆที่สมุทรสาครตั้งแต่เช้า  เสร็จกิจกรรมประมาณบ่าย 3 โมงครึ่งก็ออกเดินทางทันทีมุ่งหน้าจังหวัดเพชรบุรี เรามาถึงตัวเมืองเพชรบุรีเมื่อใกล้ 5 โมงเย็นแล้ว จุดหมายปลายทางของเรา “ระเบียงริมน้ำ เกสเฮาส์” ที่ พักริมแม่น้ำเพชรบุรี ของพี่ทอม พี่นิด พันธมิตรเพชรบุรีนั่นเอง ตั้งใจจะไปเยี่ยมเยือนกันมานาน แต่ก็ต้องมีเหตุให้ต้องเลื่อนออกไปทุกที วันนี้ได้มาสมความตั้งใจเสียที

หลังจากจอดรถแล้วก็เดิน เข้าเกสเฮาส์ซึ่งอยู่ตรงเชิงสะพานพอดี ก็พบกับพี่นิดพูดคุยทักทายกันเสร็จ พี่นิดก็บอกพี่ทอมให้พาเราไปดูห้องพัก ซึ่งห้องพักที่นี่เป็นห้องเล็กๆ ในห้องมีเพียงเตียงนอน พัดลม และราวตากผ้าเล็กๆ อีก 1 อัน ส่วนใหญ่คนที่มาพักที่นี่จะเป็นนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ เพราะคนไทยมักจะเลือกพักโรงแรมหรือรีสอร์ทที่มีสิ่งอำนวย ความสะดวกครบครันมากกว่า นอกจากห้องพักแล้วที่นี่ยังมีอาหารอร่อยๆ สามารถแวะมารับประทานได้ ส่วนที่เป็นร้านอาหารเป็นบ้านไม้ริมน้ำ บรรยากาศสบายๆ น่านั่งทีเดียว

เมียโบราณ เมืองเพชร วัดมหาธาตุ

เมื่อ ได้ห้องพักเรียบร้อยแล้ว เราก็มานั่งพักดื่มน้ำกัน ก่อนจะขอตัวออกไปเดินเล่นชมบ้านเมืองยามเย็นของเมืองเพชรบุรี ซึ่งเพื่อนที่เคยมาบอกว่ามีบ้านเรือนไม้ เสน่ห์ไทยๆให้เห็นอยู่บ้าง แต่มาวันนี้รู้สึกบรรยากาศแบบนั้น คงเหลือให้เห็นน้อยเต็มที ด้วยถูกกลืนหายกลายเป็นตึกใหญ่ไปซะแล้ว ที่เหลือพอให้เห็นอยู่บ้างก็ถูกทิ้งร้าง บ้างก็ประกาศขาย นึกแล้วก็น่าเสียดายมิใช่น้อย อีกหน่อยคงหาดูได้ยากเต็มที

เราเดินชมบ้านเรือนกันไป เรื่อยๆ จนถึงร้านเมียโบราณ ซึ่งเป็นร้านขายของเก่า เจ้าของร้านอัธยาศรัยไมตรีดีมากๆ ออกมาเชื้อเชิญด้วยหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส มีน้ำเย็นมาเสิร์ฟอีกต่างหาก เล่าความเป็นมาเป็นไปของร้านให้ฟังจนเพลิน ที่นี่มีร้านขายของเก่าอยู่เพียงไม่กี่ร้าน ซึ่งเค้าอยากให้มีร้านแบบนี้เยอะๆ ประมาณว่าอยากให้เป็นย่านขายของเก่าไปเลย เวลาผู้คนนึกอยากซื้อของเก่าก็จะได้นึกถึงที่นี่ (ซึ่งหลายๆคนอาจไม่เห็นด้วย เพราะถือว่าเป็นการสร้างคู่แข่งทางธุรกิจมากกว่า) นั่งคุยกันพักใหญ่ก็ต้องขอตัวกลับ เพราะอยากเดินเล่นต่อกันอีกสักหน่อย ระหว่างทางเดินผ่านวัดมหาธาตุเลยแวะเข้าไปชมความงามกันก่อนเดินกลับที่พัก

ทานอาหาร ที่ระเบียงริมน้ำ

วันนี้เราทานอาหาร เย็นกันที่ร้านพี่ทอม อาหารรสชาติอร่อยทีเดียว ราคาก็ไม่แพง แถมยังได้นั่งคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นทางการเมืองกับพี่ทอมอีกด้วย พี่ทอมยังเล่าถึงกลุ่มเสื้อแดงที่นี่ให้ฟังด้วยว่า เมื่อช่วงสงกรานต์มีคนเสื้อแดงไปร่วมชุมนุมที่กรุงเทพอย่างเปิดตัว พอกลับมาจากชุมนุม คนส่วนใหญ่ทราบว่าเค้าเป็นเสื้อแดง ก็เลยบอยคอตไม่ซื้อของเค้าเลย พี่ทอมบอกว่าเค้าไม่เห็นด้วย เพราะมันไม่ใช่แค่ความแตกต่างทางความคิดแล้วแต่ตอนนี้มันกลายเป็นความแตกแยกในสังคม แบ่งฝักแบ่งฝ่ายกันทั้งๆที่เป็นคนไทยด้วยกัน

ฉันนึกตามแล้วก็รู้สึกหดหู่ใจ ทุกการเลือกตั้งในอดีต เราเคยพูดคุย วิพากย์วิจารณ์กันได้อย่างเปิดเผยโดยไม่รู้สึกแปลกแยกแม้เลือกพรรคที่ต่างกันก็ตาม แต่เดี๋ยวนี้แทบจะไม่กล้าถามไถ่กันด้วยซ้ำ เพราะถ้าเผลอถามไปแล้วได้คำตอบไม่ตรงกับใจเราก็กลายเป็นคนละพวกกันไปแล้ว ไม่อยากจะคุยต่อ ด้วยความขุ่นข้องหมองใจเริ่มเข้าปกคลุมความรู้สึกโดยไม่รู้ตัว หรือถ้าคุยกันต่อก็อาจถึงขั้นมีปากเสียงกันได้ สังคมไทยถูกแบ่งออกเป็นฝักเป็นฝ่ายอย่างชัดเจน จนถึงขั้นอยากจะเข่นฆ่ากันเลยก็มี บทสนทนาจบลงด้วยความสลดใจเล็กน้อย ด้วยนึกไม่ออกว่าปัญหานี้จะมีทางออกอย่างไรนะ ก่อนขอตัวพี่ทอมไปอาบน้ำ และเข้านอนกันแต่หัวค่ำ

เมืองเพชร ยามเช้า

เราตื่นนอนกันแต่เช้าตรู่ ออกไปหากาแฟดื่มกันที่ข้างๆวัดมหาธาตุ และเดินดูตลาดยามเช้าวันหยุดที่ผู้คนออกมาจับจ่ายกันอย่างครึกครื้น ก่อนเดินกลับที่พักเพื่อร่ำลาพี่ทอมกับพี่นิด แต่พี่แม่บ้านบอกว่ายังไม่มากันเลยเพราะเมื่อคืนกว่าจะกลับกันก็ดึกมากแล้ว เราเลยตัดสินใจไปเยี่ยมชมพระราชวังพระนครคีรี หรือเขาวังกันก่อน

พระนครคีรี หรือ เขาวัง

เขาวังจัดเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของจังหวัดเพชรบุรี ด้วยความผสมกลมกลืนกันอย่างลงตัวของความงดงามทางธรรมชาติและสถาปัตยกรรม เขาวังมีด้วยกันสามยอด ยอดกลางเป็นที่ตั้งของพระธาตุจอมเพชร ยอดทางทิศตะวันออก เป็นที่ตั้งของวัดพระแก้ว และยอดทางทิศตะวันตกเป็นที่ตั้งของพระราชวังพระนครคีรีหรือเขาวังนั่นเอง

ด้วยอากาศที่ร้อน บวกกับไม่ค่อยได้ออกกำลังกายเลยทำให้เหนื่อยหอบกันตั้งแต่เดินขึ้นเขาไปได้ไม่กี่ร้อยเมตร เดินบ้าง พักบ้าง ถ่ายรูปบ้างอย่างไม่รีบร้อน แล้วก็ต้องให้รู้สึกหงุดหงิดใจเมื่อเห็นว่ามีการจารึกชื่อของพวกมือบอนที่กลัวคนอื่นไม่รู้ว่ากูมาเยือนที่นี่แล้วนะ

เดินชมสถานที่อันสวยงามกันไปเรื่อยๆ ก็ต้องให้หงุดหงิดใจอีกครั้งเมื่อเจอแก้วน้ำพลาสติกถูกทิ้งอยู่ตรงบันได แม้จะมีถังขยะตั้งอยู่ห่างไปเพียงไม่กี่ก้าว ฉันก้มลงเก็บพร้อมบ่นเสียงดังอย่างจงใจ “ทำไมทิ้งไว้อย่างนี้เนี่ย” แล้วก็มีเสียงผู้ชายดังขึ้นจากกลุ่มนักท่องเที่ยวทางด้านหลังพูดแก้เก้อ “เมื่อกี้เด็กทำหล่นไว้ไม่ได้เก็บ” เออ ก็เห็นนี่นาว่าเด็กทำหล่นแล้วทำไมไม่เก็บ หรือสอนให้เด็กเก็บไปทิ้งนะ มักง่ายกันจริงๆเลย (อันนี้คิดในใจ เพราะว่าเค้ามากันกลุ่มใหญ่อาจจะโดนตื้บได้)

เขาวัง-พี่นิด

ขณะเดินกลับลงมามีแม่ค้าที่ตั้งซุ้มขายน้ำ ผ้าเย็น อะไรประมาณนี้ และมีมะเขือ แตงกวา หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ เรียกให้ช่วยซื้ออาหารให้ลิง เราก็เลยช่วยซื้อหน่อยละกัน เพราะเห็นว่าคนมาเที่ยวไม่มากนักคงขายของไม่ค่อยดี ซื้อเสร็จก็โปรยไปที่พื้นให้เจ้าจ๋อมากิน แล้วเราก็เดินกลับลงมา แล้วก็พบว่าที่ทางเข้ามีป้ายห้ามให้อาหารสัตว์ในเขตพระราชวัง อ้าว…ทำไงล่ะก็ให้ไปแล้วอ่ะ แล้วทำไมไม่ห้ามคนขายด้วยล่ะ เอาเป็นว่าเป็นความผิดร่วมละกันนะ

หลังกลับจากเขาวังเมื่อใกล้เที่ยง เราไปหาก๋วยเตี๋ยวอร่อยๆทานกัน ก่อนแวะเข้าไปร่ำลาพี่ทอมกับพี่นิต พร้อมทั้งถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกกันซะหน่อย พี่ทอมบอกทิ้งท้ายว่า “เจอกันเมื่อชาติต้องการ” ฉันยิ้มรับแทนคำตอบ

บ้านปืน-ถ้ำเขาหลวง

ออกจากร้านพี่ทอมเราไปแวะชมพระรามราชนิเวศน์ หรือพระราชวังบ้านปืน ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อครั้งเสด็จประพาสจังหวัดเพชรบุรี ด้านหน้าเป็นที่ประดิษฐานพระบรมราชานุสาวรีย์ มีต้นไทรย้อยต้นใหญ่ที่ให้ความร่มรื่นแก่ผู้มาเยี่ยมเยือนได้นั่งพักคลายร้อนกัน ตัวอาคารที่งดงาม ตระการตาสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบ Baroque ด้านในมีป้ายห้ามถ่ายรูป แต่ก็มีนักท่องเที่ยวไทยสะพายกล้องเดินถ่ายรูปกันอยู่บ้าง เพราะไม่มีเจ้าหน้าที่ดูแลอยู่ด้านใน

ออกจากพระราชวังบ้านปืน ประมาณบ่ายแก่ๆ ลองหาสถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆจาก GPS ดูเผื่อจะมีสถานที่น่าสนใจ แล้วก็ตกลงกันว่าจะแวะไปถ้ำเขาหลวง ซึ่งอยู่ไม่ไกลกัน เข้าไปถึงลานจอดรถก็มีคนนำตุ๊กตาจระเข้มาวางบนหลังคารถเพื่อกันลิงมาปีนป่ายรถ แต่เด็กเฝ้ารถบอกว่าบางทีลิงมันก็ไม่ได้กลัว ประมาณว่ามีไว้ให้เจ้าของรถอุ่นใจว่าไล่ลิงได้

เราเดินเข้าชมในถ้ำมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่นับร้อยองค์ ด้านบนถ้ำมีช่องให้แสงแดดส่องเข้ามาได้ทำให้ไม่รู้สึกอับชื้นเหมือนถ้ำอื่นๆ หลังจากเดินชมความงามภายในถ้ำแล้วเรากราบขอพรพระให้เดินทางกลับโดยสวัสดิ ภาพ แล้วออกเดินทางกลับกันเพราะเริ่มเย็นแล้วไม่อยากถึงบ้านค่ำนักเพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นไปทำงานกันแต่เช้า

นั่งรถมาจนใกล้ตัวเมืองนครปฐม ก๋วยเตี๋ยวเมื่อกลางวันคงย่อยหมดแล้ว ร่างกายเริ่มส่งสัญญาณเตือนว่าได้เวลาเติมพลังงานอีกแล้ว เลยแวะทานอาหารทะเลกันที่องค์พระปฐมเจดีย์ เดินเข้าไปในร้านหันซ้ายหันขวาเพื่อหาที่นั่ง ก็ไปสบตากับผู้หญิงที่นั่งอยู่กับครอบครัว 3 คนพ่อแม่ลูก แล้วก็ส่งยิ้มมาให้ ฉันยิ้มตอบแบบงงๆ เอ…ใครหว่า นึกไม่ออก แล้วก็ได้ยินเสียงลูกชายเค้าพูดว่า “พวกเดียวไม่ใช่เหรอ” แล้วเค้าก็อ่านด้านหลังเสื้อพวกเราซึ่งเป็นชื่อกลุ่ม เพื่อนฉันได้ยินก็หันไปทันที (เพียงแค่รู้ว่าเป็นพันธมิตร ก็รู้สึกอุ่นใจ เหมือนเคยรู้จักกันมาก่อน) เราเลยได้พูดคุยทักทายกันนิดหน่อย พี่เค้ามาทำบุญที่วัดอ้อน้อย วัดนี้อยู่ตรงไหนนะ เมื่อไม่นานเพื่อนก็โทรมาถาม แถมโดนตำหนิว่าเป็นคนนครปฐมยังไงเนี่ย อ้าว…นี่ฉันต้องรู้จักทุกวัดที่นี่เลยหรือไงนะ หลังทานเสร็จก็ร่ำลากันออกเดินกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ

Center of map

ระเบียงริมน้ำ เกสเฮาส์

ระเบียงริมน้ำ เกสเฮาส์

วัดมหาธาตุ

วัดมหาธาตุ

ร้านเมียโบราณ

ร้านเมียโบราณ

เขาวัง

เขาวัง

ถ้ำเขาหลวง

ถ้ำเขาหลวง

ปุยหมอกที่ปางอุ๋ง ยามเช้า

ผู้คนที่มาที่ปางอุ๋งหลายคนคาดหวังที่จะได้ชมปุยหมอกยามเช้าเหนือผิวทะเลสาบ รายล้อมด้วยของทิวสน งดงามดังสรวงสวรรค์ ผมก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน แตกต่างก็ตรงที่ผมมักจะมีโชคในการท่องเที่ยวเสมอ และครั้งนี้ก็เช่นกัน หลังจากที่เราแต่ตื่นแต่เช้าเพื่อชมปุยหมอกบนผิวน้ำ สวยงามจับใจจริงๆ เนื่องจากครั้งนี้ไม่ต้องรีบร้อนอะไรมากนัก  เถลไถลเดินรูปกันอยู่นานทีเดียว จนนักท่องเที่ยวเริ่มทยอยเดินทางกลับกันจนบางตา

กินข้าวเช้าที่ร้านอาหารในที่ทำการ มื้อนี้เป็นกาแฟ ขนมปังปิ้ง และ ข้าวต้ม เสร็จจากมื้อเช้าท่ามกลางแสงแดด ที่สาดส่องมาได้สักพักใหญ่ เราจึงไปเก็บเต็นท์ซึ่งน่าจะแห้งจากน้ำค้างเมื่อคืนแล้ว เต็นท์รอบๆข้างของเราเมื่อคืนหายไปหมดแล้ว ตอนนี้เหลือนักท่องเที่ยวเพียงไม่กี่คน

ทะเลสาบปางอุ๋ง ยามสาย เงาสะท้อนป่าสนงดงามยิ่ง

เก็บของขึ้นรถเตรียมออกเดินทาง ก่อนบอกลาปางอุ๋ง พวกเราไปถ่ายรูปที่ริมๆ ทะเลสาบกันอีกครั้ง ช่วงนี้เองครับที่น้ำในทะเลสาบจะสะท้อนกับทิวสนราวกระจกเงางดงามมาก ผมว่าช่วงเวลานี้น่าจะเป็นเวลาที่ถ่ายรูปได้สวยที่สุด เสียดายที่ผู้คนมักจะเร่งรีบเกินไป จึงมีหลายคนที่พลาดที่จะได้เห็นความงามอันนี้ไป  นักท่องเที่ยว ส่วนใหญ่มักจะมาถึงที่ตอนใกล้มืด และออกกลับไปตั้งแต่เช้าตรู่ จึงพลาดโอกาสที่จะได้เห็นปางอุ๋งในช่วงทีสวยงามช่วงนี้

หงษ์-บ้านรักไทย-พระตำหนักปางตอง

ก่อนออกเดินทางพอดีนึกขึ้นมาได้ว่าเรายังไม่ได้เห็น หงษ์ตามที่เคยเห็นจากในรูปมาก่อนหน้านี้ จึงขับรถเข้าไปด้านในอีกนิดนึงบริเวณนี้มีคนพักอยู่เหมือนกัน หงษ์ที่นี่เลี้ยงไว้โดยปล่อยตามธรรมชาติ ว่ายน้ำเล่นในทะเลสาบ เมื่อก่อนจะมีอยู่ 2 คู่ หงษ์ขาวคู่หนึ่ง หงษ์ดำอีกคู่หนึ่ง แต่ตอนนี้หงษ์ขาวตายไปตัวนึง อีกตัวเลยต้องเหงา พยายามถ่ายรูปหงษ์อยู่นาน ก็ยังไม่ได้รูปดีๆ สักรูป เพราะว่าหงษ์ไม่ยอมอยู่นิ่งๆ หรือไม่ก็ไปว่ายน้ำอยู่ซะไกลเชียว อย่ากระนั้นเลยเราจึงตัดสินใจ หยิบเอาพร็อบครอบครัวเป็ดเหลืองที่พี่หนุ่มซื้อมาจากปั๊ม Jet ระหว่างตอนเดินทางมาจากกรุงเทพ พอดีข้างๆเล้าหงษ์มีสระน้ำเล็ก ให้เราจัดพร็อบได้สวยทีเดียว

ถ่ายรูปกันจนพอใจ ประกอบกับเวลานี้สายมากแล้ว พวกเราจึงรีบเดินทางต่อไปบ้านรักไทยซึ่งอยู่ติดชายแดน ที่นี่มีร้านขายของจากเมืองจีนอีกแล้ว พวกเราแวะ ชิมชา ดูของที่ระลึก เดินกันเพลินๆ ก็เที่ยงแล้ว ขนมปังกับข้าวต้มมื้อเช้าที่ตุนมาเริ่มร่อยหรอเต็มที ก่อนออกจากหมูบ้านเห็นร้าน อาหารจีน เราจึงแวะกินมื้อเที่ยงกันที่นี่ ตอนสั่งอาหารเราสั่งผัดผัก แต่คุยกันไม่รู้เรื่องว่าผักที่ว่ามันผักอะไรกันแน่ น้องเค้าจึงเดินหายไปเข้าไปหลังบ้านอยู่พักใหญ่ กลับมาอีกทีพร้อมกับผักที่เก็บมาจากแปลงหลังบ้านอยู่ในมือ

Center of map

ปางอุ๋ง

ปางอุ๋ง

พระตำหนักปางตอง

พระตำหนักปางตอง

ดอยกองมู

ดอยกองมู

บ้านรักไทย

บ้านรักไทย

กระเหรี่ยงคอยาว

กระเหรี่ยงคอยาว

ทุ่งบัวตอง

ทุ่งบัวตอง

น้ำตกแม่สุรินทร์

น้ำตกแม่สุรินทร์

สวนบ่อแก้ว

สวนบ่อแก้ว

ทางลัดของเรา แต่อ้อมมากๆ

ทางลัดของเรา แต่อ้อมมากๆ

อช. ออบหลวง

อช. ออบหลวง

ถ้ำปลา

ถ้ำปลา

น้ำตกผาเสื่อ

น้ำตกผาเสื่อ

เสร็จจากมื้อเที่ยงเราเดินทางต่อ ออกมาไม่นานก็ผ่านทางเข้าพระตำหนักปางตอง ด้วยความสงสัยว่าทำไมจึงมีตำหนักมาอยู่ที่นี่ ตำหนักนี้เป็นของใครกันแน่ เข้ามาเขตในพระตำหนัก เราจึงสังเกตว่าที่นี่ไม่ได้มีอาคารหรือบ้านเรือนใหญ่โตอะไรเลย สังเกตเห็นแปลงดอกไม้เมืองหนาว พอเข้าไปด้านในก็เป็นแหล่งทดลอง ปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์เมืองหนาว เราจึงเดาได้ทันทีว่าที่นี่น่าจะเป็นพระตำหนักของในเราของพวกเรานั่นเอง พระตำหนักของพระองค์จะไม่เหมือนตำหนักใดๆ ในโลกนี้ ภายในมักจะเต็มไปด้วยแหล่งการทดลองทางการเกษตรต่างๆ นาๆ ทั้งนี้ก็เพื่อเป็นต้นแบบการพัฒนาให้กับประชาชนของพระองค์นั่นเอง เราแวะอยู่ที่ฟาร์มแกะนานทีเดียว โชคดีที่ผ้าขนแกะเพิ่งจะขายหมดไป เราจึงไม่ต้องเสียตังค์เพิ่มกันอีก อิอิ

พระธาตุดอยกองมู

จากที่นี่พวกเราเดินทางต่อรวดเดียวถึง แม่ฮ่องสอน แวะที่ร้านขายของเก่าในเมืองที่มีอยู่หลายร้าน ผมได้ฆ้องกับกระดิ่งมาอย่างละอัน แวะไหว้พระธาตุดอยกองมูซึ่งอยู่บนเขา สามารถขับรถได้ถึงที่วัดเลย จากจุดนี้เราจะสามารถมองเห็นได้ทั่วเมืองแม่ฮ่องสอน พวกเราไหว้พระประจำวันเกิดโดยถือช่อดอกไม้ตกแต่งคล้ายบายศรีวางบนชามสังกะสี มีฐานไม้ กับแท่งไม้สามแท่งมัดรวมกัน ผมไม่เข้าใจความหมายว่าหมายถึงอะไร แต่เห็นเค้าไหว้กันแบบนี้ก็ทำตามกันไป เสร็จแล้วกลับลงมาชมวัดจองคำ ก่อนออกเดินทางต่อ

สาวน้อยกระเหรี่ยงคอยยาว

จุดหมายต่อไปของเราคือ กระเหรี่ยงคอยาว บ้านห้วยเสือเฒ่า ระหว่างทางต้องขับรถข้ามลำธารประมาณ 2-3 จุด แต่ถนนดีเลยไม่มีปัญหา พวกเราอยู่ที่นี่กันนานทีเดียว เดินชมหมูบ้าน ถ่ายรูปเป็นกระเหรี่ยงคอยาว ที่นี่เค้ามีคอปลอมให้ยืม แค่เอามาสวมคอ สามารถถอดเข้าออกด้านจากข้างได้ ไอเดียดีแฮะ งานนี้พี่หยองต้องเสียตังค์ซื้อกางที่เอาเสื้อผ้าชาวเขาเก่าๆ มาปะต่อกัน สวยมากครับ ผมอยากได้แต่ไม่รู้ว่าซื้อมาแล้วจะได้ใช้หรือป่าว ที่สำคัญคือราคาแพงถึงตัวละแปดร้อยบาท งานนี้เลยต้องจำลาด้วยความเสียดาย

ที่พัก บนดอยแม่อูคอ

ออกจากหมู่บ้านเราวิ่งทางลัดอีกทางหนึ่งไปออกที่ถนนใหญ่ เพื่อเดินทางต่อไปที่ ดอยแม่อูคอ กว่าจะถึงก็มืดพอดี ที่พักของเราอยู่กลางทุ่งดอกไม้นานาชนิด ตอนแรกเราตั้งใจว่าจะไปกลางเต็นท์บนดอยกลางทุ่งบัวตองแต่เปลี่ยนใจเพราะเกรงว่าสิ่งอำนวยความสะดวกที่นี่ซึ่งถูกใช้งานปีละครั้ง เฉพาะช่วงที่มีดอกบัวตองบานเท่านั้น ไม่น่าจะสะดวกเท่าไหร่ ประกอบกับที่พักที่เราได้ราคาไม่แพง แถมยังอยู่กลางทุ่งดอกไม้สวยงามด้วย มื้อค่ำคืนนี้ที่ข้างหน้าที่พักเรานั่นเอง ก่อนนอน เราออกมาถ่ายพระจันทร์กัน

ทุ่งบัวตอง ดอยแม่อูคอ

วันรุ่งขึ้นตื่นแต่เช้าขับรถไปทุ่งบัวตองซึ่งห่างออกไปไม่กี่กิโล การถ่ายรูปทุ่งบัวตองควรไปช่วงเวลาที่พระอาทิตย์ขึ้นเพราะแสงจะสวยและไม่ร้อนจนเกินไป ถ่ายรูปทุ่งบัวตองที่เหลืองอร่ามไปทั้งภูเขา มองไปทางไหนก็เหมือนกันไปหมด เกิดไอเดียขึ้นมา พร็อบครอบครัวเป็ดจึงต้องถูกเอามาใช้อีกครั้ง

แดดเริ่มร้อนแล้ว เราออกมาแวะหาอะไรกินรองท้องก่อนที่จะ เดินทางต่อไปที่น้ำตกแม่สุรินทร์ เป็นน้ำตกใหญ่ตกจากภูเขาอีกฝั่งหนึ่ง ซึ่งจะมองเห็นน้ำตกจากฝั่งที่เราอยู่เท่านั้น โชคไม่ดีที่เวลาที่เราไปมีเงาภูเขาบังน้ำตกพอดี

กลับมาที่พักเก็บของออกเดินทางกลับ ผมเลือกเส้นทางผ่านแม่แจ่มแทนที่จะไปทางแม่ลาน้อย แม่สะเรียง เพราะดูแผนที่แล้วคิดว่าน่าจะใกล้กว่า ปรากฏว่าผิดถนัด เส้นทางวกวนขึ้นภูเขา ระหว่างทางเจอรถยนต์นับคับได้ แทบจะไม่ผ่านชุมชนเลย บ่ายแก่ๆแล้วเริ่มหิวข้าวแต่ไม่มีวี่แววร้านอาหารเลย ขับรถหาร้านอาหารอยู่นานทีเดียวสุดท้าย เจอป้ายเขียนบอกว่าร้านอาหารอีก 10 กม และเป็นร้านสุดท้ายของเส้นทางนี้ ขับรถต่อไปอีก 10 กม. ก็เจอจริงๆ แต่รู้สึกว่าน่าจะมีอยู่ 2-3 ร้านนะ แต่แหมร้านนี้เค้า PR เจ๋งจริงๆ หลังจากเสร็จมื้อเที่ยงตอนบ่ายๆ พวกเราก็เดินทางต่อ ตลอดทางก็ไม่มีร้านอาหารอย่างที่เค้าบอกไว้จริงซะด้วย

สวนสนบ่อแก้ว

ขับรถต่อมาเรื่อยๆ ถนนก็จะมาร่วมกับถนนเส้นใหญ่ที่มาจากแม่สะเรียง พี่หนุ่มชวนไปสวนสนบ่อแก้ว บอกว่าเป็นที่ที่เค้าชอบมาถ่ายหนังกัน สวนสนบ่อแก้วต้องขับรถย้อนกลับไปอีก สิบกว่ากม. ตลอดทางลังเลกันอยู่พอสมควรเพราะไม่มีใครแน่ใจว่ามันอยู่ตรงไหนกันแน่ สุดท้ายก็ถึง พวกเราถ่ายรูป จัดพร็อบ ครอบครัวเป็ดก็ทำงานอีกครั้ง ตอนหลังเริ่มไปกันใหญ่เอาตะกร้าชาวเขาที่ซื้อมา จำได้ว่าเค้าเรียกว่าตะกร้ามูเซอ ซึ่งจะมีสายสะพาย ใช้สะพายกับหน้าผาก ส่วนตัวตะกร้าจะไว้ด้านหลัง เหมือนที่เห็นชาวเขาใช้ขนของกัน แต่ของเราเป็นขนาดจำลอง ทำตัวเป็นชาวเขาเดินไปมาถ่ายรูป เห็นลูกสนสวยดี จึงเก็บใส่ตะกร้ากลับมาประดับบ้านด้วย สุดท้ายแล้วพวกเราก็เดินทางกลับโดยเลือกเส้นทางดอยเต่า เถิน โดยวางแผนว่าจะแวะเที่ยวสุโขทัยเมืองเก่าก่อนพระอาทิตย์ตก แต่สุดท้ายก็ต้องยกเลิกไปเพราะฟ้าเริ่มมืดแล้ว เราแวะกินข้าวมื้อค่ำที่นครสวรรค์ก่อนเดินกลับกรุงเทพ

ทริปนี้ที่มาที่ไปมาจากพี่หยอง แกเคยฝากบอกไว้ว่าถ้ามีแผนจะไปเที่ยวที่ไหนให้ชวนแกด้วย พอสบโอกาสหน้าหนาว ประกอบกับเคยฝันไว้ว่าอยากจะลองขับรถรอบวงแม่ฮ่องสอนดูสักครั้ง คราวที่แล้วแบ็กแพ็คเช่ามอไซด์ขี่ไปถึงแค่ปางมะผ้า จะไปต่อก็ไม่ไหวเวลาก็ไม่พอเลยต้องเลิกล้มความตั้งใจไปเสียก่อน คราวนี้มีเวลาพอสมควร ประกอบกับมีพี่หยองและพี่หนุ่มไปด้วย ซึ่งจะช่วยขับรถได้ ดูแล้วความฝันที่จะขับรถรอบวงแม่ฮ่องสอนคงจะไม่ยากเกินจริงซะแล้ว

ทะเลหมอกที่ อช.ห้วยน้ำดัง

ออกจากบ้านตอนประมาณ 2 ทุ่ม เตรียมเต็นท์ถุงนอนพร้อมโยนใส่หลังรถแล้วขับรถมิตซูบิชิ แลนเซอร์ ซีเดีย ออกมาแวะรับพี่หนุ่มและพี่หยอง กับพี่ปุ้ยแฟนพี่หยอง ซึ่งอยู่หมู่บ้านเดียวกันแถวบางบัวทอง เบ็ดเสร็จแล้วทริปนี้เราไปกัน 4 คน โดยใช้รถของผมเป็นพาหนะหลัก

หนทางยังอีกยาวไกลนักอีกกว่าสิบชั่วโมงจึงจะถึงเป้าหมายแรกของพวกเรา คือการได้สัมผัสกับทะเลหมอกยามเช้าที่ห้วยน้ำดัง งานนี้ค่อนข้างสบายใจได้เพราะว่ามีคนขับรถซึ่งสามารถผลัดเปลี่ยนได้ถึง 3 พลัดโดยผลัดแรกเป็นผมเอง ขับจากกทม.ถึง กำแพงเพชร ส่วนผลัดที่สองเป็นพี่หนุ่ม ซึ่งขับต่อลากยาวจนถึงแม่มาลัย ที่นี่เราแวะหาอะไรกินรองท้องกันก่อนที่จะไปถึงห้วยน้ำดัง การที่ได้สัมผัสหนาวครั้งแรกแห่งปีสร้างความตื่นเต้นให้เรามิใช่น้อย

สะพานประวัติศาสตร์ ปาย

เสร็จจากมื้อกาแฟร้อนซึ่งแทบจะเย็นทันทีเมื่อมาถึงเพราะว่าอาการเย็นมาก พวกเราก็เดินทางต่อโดยช่วงนี้พี่หยองทำหน้าที่เป็นคนขับจนถึงห้วยน้ำดัง เดินทางถึงห้วยน้ำดังตอนฟ้าเริ่มสว่างแล้ว ทะเลหมอกกำลังสวยทีเดียว ดื่มด่ำกันจนเป็นที่พอใจจึงออกเดินทางต่อ ขับรถผ่านเส้นทางคดเคี้ยวมาประมาณ 40 กิโล ถนนก็ลงสู่ที่ราบอีกครั้ง เราเริ่มมองเห็นนาข้าวที่เก็บเกี่ยวแล้ว สักพักเราก็ถึงจุดหมายถัดไป “สะพานประวัติศาสตร์” ข้ามแม่น้ำปาย

ก่อนถึงเมืองปายเราจะผ่านสะพานประวัติศาสตร์ จุดนี้เองที่พวกเราแวะถ่ายกัน สะพานเปลี่ยนแปลงไปมาก ช่วงนี้กำลังมีการซ่อมแซม ครั้งก่อนมาที่นีเมื่อหลายปีมาแล้ว ข้างๆสะพานจะมีห้องอาบน้ำร้อน ที่ดึงน้ำมาจากโป่งน้ำร้อนท่าปาย ซึ่งผมเคยขี่มอไซด์มาแอบอาบน้ำที่นี่ ปัจจุบันยังพอเห็นซากอยู่บ้าง สงสัยว่าคงพังเสียหายครั้งเมื่อโดนโคลนถล่มเมื่อสองปีก่อน

บรรยากาศรอบๆ ที่พัก

ถัดจากสะพานประวัติศาสตร์แทนที่เราจะมุงหน้าตรงไปที่ปายเลย ผมแนะนำให้วิ่งเส้นในผ่านบ้านทุ่งยาว ซึ่งจะมีทางแยกเล็กทางด้านขวามือ บริเวณนั้นจะมีมุมถ่ายรูปสวยๆ อยู่หลายจุดทีเดียว ไม่ว่าจะเลือกมุมทุ่งนาสีทอง หรือ รูปที่มีแม่น้ำปายโดยมีทิวเขาเป็นแบ็กกราวด์ อยู่ข้างหลังก็ได้ ทริปนี้มีตากล้องสองคนคือผมกับพี่หนุ่ม ส่วนคู่พี่หยองนั่นเป็นคอยนายแบบ กับ นางแบบกับไป แล้วแต่ตามอัธยาศรัย

ถึงอำเภอปายแล้ว พวกเราขับรถหาที่พักกัน ผมแนะนำให้เลือกแถวๆริมแม่น้ำ ลองแวะเข้าดู 2-3 ที่แต่ราคาแพงเกินไป สุดท้ายมาลงเอยที่ Start Guesthouse บ้านพักเป็นไม้ยกพื้นสูงมาก บรรยากาศเงียบสงบดี ใกล้ตลาดเพราะอยู่หลังวัดป่าขาม ที่สำคัญคือราคาถูกครับ

หลังจากได้ที่พักแล้วด้วยความหิวเพราะมื้อเช้าที่ผ่านมามีเพียงกาแฟกับอาหารเล็กๆน้อยๆ เท่านั้นที่ตกถึงท้อง ปายวันนี้ร้านอาหารหลายร้านสร้างมาเพื่อรองรับนัดท่องเที่ยวต่างชาติ หรือ ไม่ก็นักท่องเที่ยวคนไทยจากเมืองหลวง อาหารพื้นเมืองแบบดั้งเดิมจึงหายากเต็มที มองร้านอาหารอยู่พักใหญ่พอดีเจอร้านขายอาหารอีสาน พวกขี้เหนียวส้มตำ ซึ่่งดูจะถูกจริตเรามากว่าอาหารฝรั่งเป็นแน่ พวกเราจึงไม่ลังเล ที่จะแวะเข้าไปชิม รสชาติอาหารก็งั้นๆ โชคดีที่พวกเราหิวมาก เลยซัดไปซะเต็มที่

วัดน้ำฮู-อาทิตย์ตกที่ปาย

พออิ่มได้ที่พวกเราก็เดินทางต่อเพื่อไปที่วัดน้ำฮู แดดค่อนข้างแรงทีเดียว พอไหว้พระเสร็จแล้วเราก็เดินต่อตั้งใจจะไปน้ำตกหมอแปง แต่พอดีเห็นศูนย์วัฒนธรรมจีนยูนาน เลยต้องแวะสักหน่อย ที่นี่เมื่อก่อนเป็นแค่เหมู่บ้านชาวจีนอพยพไม่ได้มีร้านค้าอย่างที่เห็นในปัจจุบัน เข้าใจว่าเพราะมีนักท่องเที่ยวมากขึ้น จึงตั้งร้านค้าแล้วนำสินค้าจากจีนเข้ามาขายด้วย เพื่อเป็นการหารายได้ให้กับชุมชน สินค้าส่วนใหญ่นำมาจากจีน จำพวกผลไม้อบแห้ง ชา และ ของที่ระลึก ร้านค้าที่นี่จะสร้างเป็นบ้านบ้านดิน ดินสีแดง พอแดดส่องกระทบแล้วสีสันสวยงาม เราถ่ายรูปกับฝาผนังร้านเค้าอยู่นานสองนานจนตัวเกรียม ก่อนกลับผมแวะเข้าไปดูเมนูร้านอาหารจีน พร้อมถามเวลาเปิดปิดว่ายังพอจะสามารถแวะมากินได้หรือไม่ ได้ความว่าประมาณ 8 โมงถึงสองทุ่ม น่าจะพอได้นะแต่ไม่ใช่ตอนนี้ เพราะยังอิ่มกับข้าวเหนียวส้มตำอยู่เลย

แม่น้ำปาย ทุ่งยาว

ยามเช้าที่ปาย

ขับรถต่อเพื่อไปน้ำตกหมอแปง พอมีนักท่องเที่ยวบ้าง ถึงแม้ว่าแดดจะแรงแต่บริเวณน้ำตกค่อนข้างร่ม อากาศจึงค่อนข้างเย็น เสื้อผ้าที่เตรียมมาเพื่อที่จะเล่นน้ำเลยยังไม่ต้องใช้ที่นี่ ออกจากน้ำตกหมอแปงเราขับย้อนกลับผ่านตัวอำเภอปายเลยออกไป แวะนมัสการพระธาตุแม่เย็น เถลไถลอยู่ได้ไม่นานเพราะกลัวจะมืดก่อน จึงเดินต่อไปโป่งน้ำร้อนท่าปาย ผมเองนำเสื้อผ้ามาเปลี่ยนด้วยเพื่อจะได้ลงแช่ในลำธารให้สะใจ น้ำไม่ค่อยเยอะอย่างหวังแต่ก็พอกล้อมแกล้มไปได้ เราใช้เวลาที่ไม่มากนักจึงเดินกลับตั้งใจว่าจะกลับไปกินอาหารจีนที่เล็งไว้กันตั้งแต่ตอนบ่าย ระหว่างทางพระอาทิตย์กำลังจะตกแล้ว เรารีบขับรถเพื่อหามุมดีเพื่อชมพระอาทิตย์ตกกัน สุดท้ายเราหยุดที่บริเวณทุ่งนาก่อนถึงตัวอำเภอ เก้าพับหลังถูกเอามากางให้พี่หยองและพี่ปุ้ยนั่งชมพระอาทิตย์ตกไป ระหว่างนั้นผมกับพี่หนุ่มก็เดินหามุมถ่ายรูปสวยๆ

ฟ้ามืดแล้วพวกเราจึงเดินต่อมุ่งหน้าไปที่อาหารจีนที่เล็งไว้ตั้งแต่ตอนบ่าย อาหารอร่อย ราคาไม่แพง อิ่มจึงกลับที่พักอาบน้ำ นอน เตรียมเดินทางไกลในวันพรุ่งนี้ต่อไป

ร้านโปสการ์ด ปาย

วันรุ่งขึ้นตื่นแต่เช้า เพื่อไปชมหมอกรอบๆ ที่พักแถวแม่น้ำปาย กลับมาถึงที่พัก เห็นว่าทุกคนพร้อมแล้ว เราจึงชวนกันมาเดินตลาดเช้าเพื่อหากาแฟกินคลายหนาว บรรยากาศตลาดเช้าที่นี่ไม่จอแจเหมือนตอนกลางคืน ชาวเขาที่มาขายของตั้งแต่เมื่อคืน บางคนก็ยังเห็นอยู่ ไม่รู้ว่าได้กลับไปที่บ้านก่อน หรือ ว่าค้างคืนที่นี่เลย จากร้านกาแฟเราเดินแวะไปถ่ายรูปป้ายโฆษณา ซึ่งมีเยอะมากจนน่าสับสน ต่อจากนั้นหาอะไรกินรองท้องแล้วแวะร้านขายของที่ระลึก และ นั่งเขียนโปสการ์ดกัน

ระหว่างทาง ปาย-ปางอุ๋ง

สายมากแล้ววันนี้เราจะต้องเดินทางอีกไกล เช็คเอาต์จากที่พักแล้ว บอกลาเมืองปาย เดินทางต่อเพื่อไปปางอุ๋ง ระหว่างทางเจออะไรที่น่าสนใจก็พวกเราก็จะแวะจอดรถทันที ทริปนี้โชคดีหน่อยที่พี่หนุ่มมาด้วย เพราะแกชอบถ่ายรูปเวลาจะหยุดแวะถ่ายรูปบ่อยๆ เลยไม่ต้องเกรงใจกัน วันนี้ผมเป็นคนขับรถ ช่วงแรกๆ พยายามวิ่งตามเลนตัวเองตลอด แต่พอเห็นว่ารถน้อยประกอบกับพวกที่นั่งข้างหลังชักเริ่มเวียนหัวไปตามๆ กัน เลยต้องใช้เทคนิควิ่งตัดเลนไปเลย นอกจากจะช่วยลดระยะทางและ ไม่เวียนหัวแล้ว ยังขับง่ายกว่ากันเยอะเลย ระหว่างก็เพียงแต่รถที่วิ่งสวนมาเท่านั้น แวะอีก 2 จุดคือ ถ้ำปลา ก่อนถึงแยกไปบ้านรวมไทย หรือ ปางอุ๋งเป้าหมายของเรา ถนนช่วงแรกชวนให้สับสนพอสมควรทีเดียว หลังจากนั้นแล้วจะเหลือถนนอยู่เส้นเดียว แวะน้ำตกผาเสื่อซึ่งอยู่ข้างทาง แต่ดูแล้วไม่มีอะไรน่าสนใจประกอบกับเกรงว่าจะมืดเสียก่อน เลี้ยวซ้ายมือที่แยก บ้านรวมไทย ขับตรงไปอีกพักใหญ่ก็ถึง ปางอุ๋ง โชคดีเป็นของพวกเราที่ไปถึงตอนพระอาทิตย์ยังไม่ลับยอดสน เงาสะท้อนน้ำราวกับกระจก สวยงามมาก

ปางอุ๋ง

เราไม่ได้จองที่พักไว้ก่อน แต่นำเต็นท์มาเอง เลยไม่มีปัญหาไม่งั้นคงไม่มีที่นอนกันคืนนี้ กางเต็นท์ไว้ข้างๆ ทะเลสาบ ฟ้าเริ่มๆมืดแล้วเห็นเด็กๆ ลงไปเล่นน้ำในทะเลสาบกัน ผมร้องบอกว่าให้รอด้วย กางเต็นท์เสร็จก็กระโจนลงน้ำเลย อากาศค่อนข้างเย็นแต่น้ำในทะเลสาบยังอุ่นอยู่ ผู้คนคงจะคิดว่าผมบ้าแน่ๆ หนาวขนาดนี้ลงไปทำไมวะ ลอยตัวอยู่สักใหญ่พวกเด็กๆ ขึ้นจากน้ำกันหมดแล้ว ผมจึงขึ้นมาเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้า มื้อค่ำเรากินอาหารใน ที่ทำการเป็นอาหารพื้นเมือง ฟังชื่อแล้วก็ไม่รู้จักแต่ก็ลองสั่งด้วย อร่อยทุกอย่าง เสร็จแล้วก็เข้าไปนอนซุกไออุ่นกับถุงนอนในเต็นท์ที่เราเตรียมมา ผ่านไปอีกหนึ่งคืนที่ประทับใจ

Center of map

แม่มาลัย

แม่มาลัย

ห้วยน้ำดัง

ห้วยน้ำดัง

สะพานประวัติศาสตร์

สะพานประวัติศาสตร์

โป่งน้ำร้อนท่าปาย

โป่งน้ำร้อนท่าปาย

ทุ่งยาว

ทุ่งยาว

พระธาตุแม่เย็น

พระธาตุแม่เย็น

วัดป่าขาม

วัดป่าขาม

วัดน้ำฮู

วัดน้ำฮู

ศูนย์วัฒนธรรมจีน ยูนาน

ศูนย์วัฒนธรรมจีน ยูนาน

น้ำตกหมอแปง

น้ำตกหมอแปง

ถ้ำปลา

ถ้ำปลา

น้ำตกผาเสื่อ

น้ำตกผาเสื่อ

ปางอุ๋ง

ปางอุ๋ง