ปุยหมอกที่ปางอุ๋ง ยามเช้า

ผู้คนที่มาที่ปางอุ๋งหลายคนคาดหวังที่จะได้ชมปุยหมอกยามเช้าเหนือผิวทะเลสาบ รายล้อมด้วยของทิวสน งดงามดังสรวงสวรรค์ ผมก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน แตกต่างก็ตรงที่ผมมักจะมีโชคในการท่องเที่ยวเสมอ และครั้งนี้ก็เช่นกัน หลังจากที่เราแต่ตื่นแต่เช้าเพื่อชมปุยหมอกบนผิวน้ำ สวยงามจับใจจริงๆ เนื่องจากครั้งนี้ไม่ต้องรีบร้อนอะไรมากนัก  เถลไถลเดินรูปกันอยู่นานทีเดียว จนนักท่องเที่ยวเริ่มทยอยเดินทางกลับกันจนบางตา

กินข้าวเช้าที่ร้านอาหารในที่ทำการ มื้อนี้เป็นกาแฟ ขนมปังปิ้ง และ ข้าวต้ม เสร็จจากมื้อเช้าท่ามกลางแสงแดด ที่สาดส่องมาได้สักพักใหญ่ เราจึงไปเก็บเต็นท์ซึ่งน่าจะแห้งจากน้ำค้างเมื่อคืนแล้ว เต็นท์รอบๆข้างของเราเมื่อคืนหายไปหมดแล้ว ตอนนี้เหลือนักท่องเที่ยวเพียงไม่กี่คน

ทะเลสาบปางอุ๋ง ยามสาย เงาสะท้อนป่าสนงดงามยิ่ง

เก็บของขึ้นรถเตรียมออกเดินทาง ก่อนบอกลาปางอุ๋ง พวกเราไปถ่ายรูปที่ริมๆ ทะเลสาบกันอีกครั้ง ช่วงนี้เองครับที่น้ำในทะเลสาบจะสะท้อนกับทิวสนราวกระจกเงางดงามมาก ผมว่าช่วงเวลานี้น่าจะเป็นเวลาที่ถ่ายรูปได้สวยที่สุด เสียดายที่ผู้คนมักจะเร่งรีบเกินไป จึงมีหลายคนที่พลาดที่จะได้เห็นความงามอันนี้ไป  นักท่องเที่ยว ส่วนใหญ่มักจะมาถึงที่ตอนใกล้มืด และออกกลับไปตั้งแต่เช้าตรู่ จึงพลาดโอกาสที่จะได้เห็นปางอุ๋งในช่วงทีสวยงามช่วงนี้

หงษ์-บ้านรักไทย-พระตำหนักปางตอง

ก่อนออกเดินทางพอดีนึกขึ้นมาได้ว่าเรายังไม่ได้เห็น หงษ์ตามที่เคยเห็นจากในรูปมาก่อนหน้านี้ จึงขับรถเข้าไปด้านในอีกนิดนึงบริเวณนี้มีคนพักอยู่เหมือนกัน หงษ์ที่นี่เลี้ยงไว้โดยปล่อยตามธรรมชาติ ว่ายน้ำเล่นในทะเลสาบ เมื่อก่อนจะมีอยู่ 2 คู่ หงษ์ขาวคู่หนึ่ง หงษ์ดำอีกคู่หนึ่ง แต่ตอนนี้หงษ์ขาวตายไปตัวนึง อีกตัวเลยต้องเหงา พยายามถ่ายรูปหงษ์อยู่นาน ก็ยังไม่ได้รูปดีๆ สักรูป เพราะว่าหงษ์ไม่ยอมอยู่นิ่งๆ หรือไม่ก็ไปว่ายน้ำอยู่ซะไกลเชียว อย่ากระนั้นเลยเราจึงตัดสินใจ หยิบเอาพร็อบครอบครัวเป็ดเหลืองที่พี่หนุ่มซื้อมาจากปั๊ม Jet ระหว่างตอนเดินทางมาจากกรุงเทพ พอดีข้างๆเล้าหงษ์มีสระน้ำเล็ก ให้เราจัดพร็อบได้สวยทีเดียว

ถ่ายรูปกันจนพอใจ ประกอบกับเวลานี้สายมากแล้ว พวกเราจึงรีบเดินทางต่อไปบ้านรักไทยซึ่งอยู่ติดชายแดน ที่นี่มีร้านขายของจากเมืองจีนอีกแล้ว พวกเราแวะ ชิมชา ดูของที่ระลึก เดินกันเพลินๆ ก็เที่ยงแล้ว ขนมปังกับข้าวต้มมื้อเช้าที่ตุนมาเริ่มร่อยหรอเต็มที ก่อนออกจากหมูบ้านเห็นร้าน อาหารจีน เราจึงแวะกินมื้อเที่ยงกันที่นี่ ตอนสั่งอาหารเราสั่งผัดผัก แต่คุยกันไม่รู้เรื่องว่าผักที่ว่ามันผักอะไรกันแน่ น้องเค้าจึงเดินหายไปเข้าไปหลังบ้านอยู่พักใหญ่ กลับมาอีกทีพร้อมกับผักที่เก็บมาจากแปลงหลังบ้านอยู่ในมือ

Center of map

ปางอุ๋ง

ปางอุ๋ง

พระตำหนักปางตอง

พระตำหนักปางตอง

ดอยกองมู

ดอยกองมู

บ้านรักไทย

บ้านรักไทย

กระเหรี่ยงคอยาว

กระเหรี่ยงคอยาว

ทุ่งบัวตอง

ทุ่งบัวตอง

น้ำตกแม่สุรินทร์

น้ำตกแม่สุรินทร์

สวนบ่อแก้ว

สวนบ่อแก้ว

ทางลัดของเรา แต่อ้อมมากๆ

ทางลัดของเรา แต่อ้อมมากๆ

อช. ออบหลวง

อช. ออบหลวง

ถ้ำปลา

ถ้ำปลา

น้ำตกผาเสื่อ

น้ำตกผาเสื่อ

เสร็จจากมื้อเที่ยงเราเดินทางต่อ ออกมาไม่นานก็ผ่านทางเข้าพระตำหนักปางตอง ด้วยความสงสัยว่าทำไมจึงมีตำหนักมาอยู่ที่นี่ ตำหนักนี้เป็นของใครกันแน่ เข้ามาเขตในพระตำหนัก เราจึงสังเกตว่าที่นี่ไม่ได้มีอาคารหรือบ้านเรือนใหญ่โตอะไรเลย สังเกตเห็นแปลงดอกไม้เมืองหนาว พอเข้าไปด้านในก็เป็นแหล่งทดลอง ปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์เมืองหนาว เราจึงเดาได้ทันทีว่าที่นี่น่าจะเป็นพระตำหนักของในเราของพวกเรานั่นเอง พระตำหนักของพระองค์จะไม่เหมือนตำหนักใดๆ ในโลกนี้ ภายในมักจะเต็มไปด้วยแหล่งการทดลองทางการเกษตรต่างๆ นาๆ ทั้งนี้ก็เพื่อเป็นต้นแบบการพัฒนาให้กับประชาชนของพระองค์นั่นเอง เราแวะอยู่ที่ฟาร์มแกะนานทีเดียว โชคดีที่ผ้าขนแกะเพิ่งจะขายหมดไป เราจึงไม่ต้องเสียตังค์เพิ่มกันอีก อิอิ

พระธาตุดอยกองมู

จากที่นี่พวกเราเดินทางต่อรวดเดียวถึง แม่ฮ่องสอน แวะที่ร้านขายของเก่าในเมืองที่มีอยู่หลายร้าน ผมได้ฆ้องกับกระดิ่งมาอย่างละอัน แวะไหว้พระธาตุดอยกองมูซึ่งอยู่บนเขา สามารถขับรถได้ถึงที่วัดเลย จากจุดนี้เราจะสามารถมองเห็นได้ทั่วเมืองแม่ฮ่องสอน พวกเราไหว้พระประจำวันเกิดโดยถือช่อดอกไม้ตกแต่งคล้ายบายศรีวางบนชามสังกะสี มีฐานไม้ กับแท่งไม้สามแท่งมัดรวมกัน ผมไม่เข้าใจความหมายว่าหมายถึงอะไร แต่เห็นเค้าไหว้กันแบบนี้ก็ทำตามกันไป เสร็จแล้วกลับลงมาชมวัดจองคำ ก่อนออกเดินทางต่อ

สาวน้อยกระเหรี่ยงคอยยาว

จุดหมายต่อไปของเราคือ กระเหรี่ยงคอยาว บ้านห้วยเสือเฒ่า ระหว่างทางต้องขับรถข้ามลำธารประมาณ 2-3 จุด แต่ถนนดีเลยไม่มีปัญหา พวกเราอยู่ที่นี่กันนานทีเดียว เดินชมหมูบ้าน ถ่ายรูปเป็นกระเหรี่ยงคอยาว ที่นี่เค้ามีคอปลอมให้ยืม แค่เอามาสวมคอ สามารถถอดเข้าออกด้านจากข้างได้ ไอเดียดีแฮะ งานนี้พี่หยองต้องเสียตังค์ซื้อกางที่เอาเสื้อผ้าชาวเขาเก่าๆ มาปะต่อกัน สวยมากครับ ผมอยากได้แต่ไม่รู้ว่าซื้อมาแล้วจะได้ใช้หรือป่าว ที่สำคัญคือราคาแพงถึงตัวละแปดร้อยบาท งานนี้เลยต้องจำลาด้วยความเสียดาย

ที่พัก บนดอยแม่อูคอ

ออกจากหมู่บ้านเราวิ่งทางลัดอีกทางหนึ่งไปออกที่ถนนใหญ่ เพื่อเดินทางต่อไปที่ ดอยแม่อูคอ กว่าจะถึงก็มืดพอดี ที่พักของเราอยู่กลางทุ่งดอกไม้นานาชนิด ตอนแรกเราตั้งใจว่าจะไปกลางเต็นท์บนดอยกลางทุ่งบัวตองแต่เปลี่ยนใจเพราะเกรงว่าสิ่งอำนวยความสะดวกที่นี่ซึ่งถูกใช้งานปีละครั้ง เฉพาะช่วงที่มีดอกบัวตองบานเท่านั้น ไม่น่าจะสะดวกเท่าไหร่ ประกอบกับที่พักที่เราได้ราคาไม่แพง แถมยังอยู่กลางทุ่งดอกไม้สวยงามด้วย มื้อค่ำคืนนี้ที่ข้างหน้าที่พักเรานั่นเอง ก่อนนอน เราออกมาถ่ายพระจันทร์กัน

ทุ่งบัวตอง ดอยแม่อูคอ

วันรุ่งขึ้นตื่นแต่เช้าขับรถไปทุ่งบัวตองซึ่งห่างออกไปไม่กี่กิโล การถ่ายรูปทุ่งบัวตองควรไปช่วงเวลาที่พระอาทิตย์ขึ้นเพราะแสงจะสวยและไม่ร้อนจนเกินไป ถ่ายรูปทุ่งบัวตองที่เหลืองอร่ามไปทั้งภูเขา มองไปทางไหนก็เหมือนกันไปหมด เกิดไอเดียขึ้นมา พร็อบครอบครัวเป็ดจึงต้องถูกเอามาใช้อีกครั้ง

แดดเริ่มร้อนแล้ว เราออกมาแวะหาอะไรกินรองท้องก่อนที่จะ เดินทางต่อไปที่น้ำตกแม่สุรินทร์ เป็นน้ำตกใหญ่ตกจากภูเขาอีกฝั่งหนึ่ง ซึ่งจะมองเห็นน้ำตกจากฝั่งที่เราอยู่เท่านั้น โชคไม่ดีที่เวลาที่เราไปมีเงาภูเขาบังน้ำตกพอดี

กลับมาที่พักเก็บของออกเดินทางกลับ ผมเลือกเส้นทางผ่านแม่แจ่มแทนที่จะไปทางแม่ลาน้อย แม่สะเรียง เพราะดูแผนที่แล้วคิดว่าน่าจะใกล้กว่า ปรากฏว่าผิดถนัด เส้นทางวกวนขึ้นภูเขา ระหว่างทางเจอรถยนต์นับคับได้ แทบจะไม่ผ่านชุมชนเลย บ่ายแก่ๆแล้วเริ่มหิวข้าวแต่ไม่มีวี่แววร้านอาหารเลย ขับรถหาร้านอาหารอยู่นานทีเดียวสุดท้าย เจอป้ายเขียนบอกว่าร้านอาหารอีก 10 กม และเป็นร้านสุดท้ายของเส้นทางนี้ ขับรถต่อไปอีก 10 กม. ก็เจอจริงๆ แต่รู้สึกว่าน่าจะมีอยู่ 2-3 ร้านนะ แต่แหมร้านนี้เค้า PR เจ๋งจริงๆ หลังจากเสร็จมื้อเที่ยงตอนบ่ายๆ พวกเราก็เดินทางต่อ ตลอดทางก็ไม่มีร้านอาหารอย่างที่เค้าบอกไว้จริงซะด้วย

สวนสนบ่อแก้ว

ขับรถต่อมาเรื่อยๆ ถนนก็จะมาร่วมกับถนนเส้นใหญ่ที่มาจากแม่สะเรียง พี่หนุ่มชวนไปสวนสนบ่อแก้ว บอกว่าเป็นที่ที่เค้าชอบมาถ่ายหนังกัน สวนสนบ่อแก้วต้องขับรถย้อนกลับไปอีก สิบกว่ากม. ตลอดทางลังเลกันอยู่พอสมควรเพราะไม่มีใครแน่ใจว่ามันอยู่ตรงไหนกันแน่ สุดท้ายก็ถึง พวกเราถ่ายรูป จัดพร็อบ ครอบครัวเป็ดก็ทำงานอีกครั้ง ตอนหลังเริ่มไปกันใหญ่เอาตะกร้าชาวเขาที่ซื้อมา จำได้ว่าเค้าเรียกว่าตะกร้ามูเซอ ซึ่งจะมีสายสะพาย ใช้สะพายกับหน้าผาก ส่วนตัวตะกร้าจะไว้ด้านหลัง เหมือนที่เห็นชาวเขาใช้ขนของกัน แต่ของเราเป็นขนาดจำลอง ทำตัวเป็นชาวเขาเดินไปมาถ่ายรูป เห็นลูกสนสวยดี จึงเก็บใส่ตะกร้ากลับมาประดับบ้านด้วย สุดท้ายแล้วพวกเราก็เดินทางกลับโดยเลือกเส้นทางดอยเต่า เถิน โดยวางแผนว่าจะแวะเที่ยวสุโขทัยเมืองเก่าก่อนพระอาทิตย์ตก แต่สุดท้ายก็ต้องยกเลิกไปเพราะฟ้าเริ่มมืดแล้ว เราแวะกินข้าวมื้อค่ำที่นครสวรรค์ก่อนเดินกลับกรุงเทพ

ทริปนี้ที่มาที่ไปมาจากพี่หยอง แกเคยฝากบอกไว้ว่าถ้ามีแผนจะไปเที่ยวที่ไหนให้ชวนแกด้วย พอสบโอกาสหน้าหนาว ประกอบกับเคยฝันไว้ว่าอยากจะลองขับรถรอบวงแม่ฮ่องสอนดูสักครั้ง คราวที่แล้วแบ็กแพ็คเช่ามอไซด์ขี่ไปถึงแค่ปางมะผ้า จะไปต่อก็ไม่ไหวเวลาก็ไม่พอเลยต้องเลิกล้มความตั้งใจไปเสียก่อน คราวนี้มีเวลาพอสมควร ประกอบกับมีพี่หยองและพี่หนุ่มไปด้วย ซึ่งจะช่วยขับรถได้ ดูแล้วความฝันที่จะขับรถรอบวงแม่ฮ่องสอนคงจะไม่ยากเกินจริงซะแล้ว

ทะเลหมอกที่ อช.ห้วยน้ำดัง

ออกจากบ้านตอนประมาณ 2 ทุ่ม เตรียมเต็นท์ถุงนอนพร้อมโยนใส่หลังรถแล้วขับรถมิตซูบิชิ แลนเซอร์ ซีเดีย ออกมาแวะรับพี่หนุ่มและพี่หยอง กับพี่ปุ้ยแฟนพี่หยอง ซึ่งอยู่หมู่บ้านเดียวกันแถวบางบัวทอง เบ็ดเสร็จแล้วทริปนี้เราไปกัน 4 คน โดยใช้รถของผมเป็นพาหนะหลัก

หนทางยังอีกยาวไกลนักอีกกว่าสิบชั่วโมงจึงจะถึงเป้าหมายแรกของพวกเรา คือการได้สัมผัสกับทะเลหมอกยามเช้าที่ห้วยน้ำดัง งานนี้ค่อนข้างสบายใจได้เพราะว่ามีคนขับรถซึ่งสามารถผลัดเปลี่ยนได้ถึง 3 พลัดโดยผลัดแรกเป็นผมเอง ขับจากกทม.ถึง กำแพงเพชร ส่วนผลัดที่สองเป็นพี่หนุ่ม ซึ่งขับต่อลากยาวจนถึงแม่มาลัย ที่นี่เราแวะหาอะไรกินรองท้องกันก่อนที่จะไปถึงห้วยน้ำดัง การที่ได้สัมผัสหนาวครั้งแรกแห่งปีสร้างความตื่นเต้นให้เรามิใช่น้อย

สะพานประวัติศาสตร์ ปาย

เสร็จจากมื้อกาแฟร้อนซึ่งแทบจะเย็นทันทีเมื่อมาถึงเพราะว่าอาการเย็นมาก พวกเราก็เดินทางต่อโดยช่วงนี้พี่หยองทำหน้าที่เป็นคนขับจนถึงห้วยน้ำดัง เดินทางถึงห้วยน้ำดังตอนฟ้าเริ่มสว่างแล้ว ทะเลหมอกกำลังสวยทีเดียว ดื่มด่ำกันจนเป็นที่พอใจจึงออกเดินทางต่อ ขับรถผ่านเส้นทางคดเคี้ยวมาประมาณ 40 กิโล ถนนก็ลงสู่ที่ราบอีกครั้ง เราเริ่มมองเห็นนาข้าวที่เก็บเกี่ยวแล้ว สักพักเราก็ถึงจุดหมายถัดไป “สะพานประวัติศาสตร์” ข้ามแม่น้ำปาย

ก่อนถึงเมืองปายเราจะผ่านสะพานประวัติศาสตร์ จุดนี้เองที่พวกเราแวะถ่ายกัน สะพานเปลี่ยนแปลงไปมาก ช่วงนี้กำลังมีการซ่อมแซม ครั้งก่อนมาที่นีเมื่อหลายปีมาแล้ว ข้างๆสะพานจะมีห้องอาบน้ำร้อน ที่ดึงน้ำมาจากโป่งน้ำร้อนท่าปาย ซึ่งผมเคยขี่มอไซด์มาแอบอาบน้ำที่นี่ ปัจจุบันยังพอเห็นซากอยู่บ้าง สงสัยว่าคงพังเสียหายครั้งเมื่อโดนโคลนถล่มเมื่อสองปีก่อน

บรรยากาศรอบๆ ที่พัก

ถัดจากสะพานประวัติศาสตร์แทนที่เราจะมุงหน้าตรงไปที่ปายเลย ผมแนะนำให้วิ่งเส้นในผ่านบ้านทุ่งยาว ซึ่งจะมีทางแยกเล็กทางด้านขวามือ บริเวณนั้นจะมีมุมถ่ายรูปสวยๆ อยู่หลายจุดทีเดียว ไม่ว่าจะเลือกมุมทุ่งนาสีทอง หรือ รูปที่มีแม่น้ำปายโดยมีทิวเขาเป็นแบ็กกราวด์ อยู่ข้างหลังก็ได้ ทริปนี้มีตากล้องสองคนคือผมกับพี่หนุ่ม ส่วนคู่พี่หยองนั่นเป็นคอยนายแบบ กับ นางแบบกับไป แล้วแต่ตามอัธยาศรัย

ถึงอำเภอปายแล้ว พวกเราขับรถหาที่พักกัน ผมแนะนำให้เลือกแถวๆริมแม่น้ำ ลองแวะเข้าดู 2-3 ที่แต่ราคาแพงเกินไป สุดท้ายมาลงเอยที่ Start Guesthouse บ้านพักเป็นไม้ยกพื้นสูงมาก บรรยากาศเงียบสงบดี ใกล้ตลาดเพราะอยู่หลังวัดป่าขาม ที่สำคัญคือราคาถูกครับ

หลังจากได้ที่พักแล้วด้วยความหิวเพราะมื้อเช้าที่ผ่านมามีเพียงกาแฟกับอาหารเล็กๆน้อยๆ เท่านั้นที่ตกถึงท้อง ปายวันนี้ร้านอาหารหลายร้านสร้างมาเพื่อรองรับนัดท่องเที่ยวต่างชาติ หรือ ไม่ก็นักท่องเที่ยวคนไทยจากเมืองหลวง อาหารพื้นเมืองแบบดั้งเดิมจึงหายากเต็มที มองร้านอาหารอยู่พักใหญ่พอดีเจอร้านขายอาหารอีสาน พวกขี้เหนียวส้มตำ ซึ่่งดูจะถูกจริตเรามากว่าอาหารฝรั่งเป็นแน่ พวกเราจึงไม่ลังเล ที่จะแวะเข้าไปชิม รสชาติอาหารก็งั้นๆ โชคดีที่พวกเราหิวมาก เลยซัดไปซะเต็มที่

วัดน้ำฮู-อาทิตย์ตกที่ปาย

พออิ่มได้ที่พวกเราก็เดินทางต่อเพื่อไปที่วัดน้ำฮู แดดค่อนข้างแรงทีเดียว พอไหว้พระเสร็จแล้วเราก็เดินต่อตั้งใจจะไปน้ำตกหมอแปง แต่พอดีเห็นศูนย์วัฒนธรรมจีนยูนาน เลยต้องแวะสักหน่อย ที่นี่เมื่อก่อนเป็นแค่เหมู่บ้านชาวจีนอพยพไม่ได้มีร้านค้าอย่างที่เห็นในปัจจุบัน เข้าใจว่าเพราะมีนักท่องเที่ยวมากขึ้น จึงตั้งร้านค้าแล้วนำสินค้าจากจีนเข้ามาขายด้วย เพื่อเป็นการหารายได้ให้กับชุมชน สินค้าส่วนใหญ่นำมาจากจีน จำพวกผลไม้อบแห้ง ชา และ ของที่ระลึก ร้านค้าที่นี่จะสร้างเป็นบ้านบ้านดิน ดินสีแดง พอแดดส่องกระทบแล้วสีสันสวยงาม เราถ่ายรูปกับฝาผนังร้านเค้าอยู่นานสองนานจนตัวเกรียม ก่อนกลับผมแวะเข้าไปดูเมนูร้านอาหารจีน พร้อมถามเวลาเปิดปิดว่ายังพอจะสามารถแวะมากินได้หรือไม่ ได้ความว่าประมาณ 8 โมงถึงสองทุ่ม น่าจะพอได้นะแต่ไม่ใช่ตอนนี้ เพราะยังอิ่มกับข้าวเหนียวส้มตำอยู่เลย

แม่น้ำปาย ทุ่งยาว

ยามเช้าที่ปาย

ขับรถต่อเพื่อไปน้ำตกหมอแปง พอมีนักท่องเที่ยวบ้าง ถึงแม้ว่าแดดจะแรงแต่บริเวณน้ำตกค่อนข้างร่ม อากาศจึงค่อนข้างเย็น เสื้อผ้าที่เตรียมมาเพื่อที่จะเล่นน้ำเลยยังไม่ต้องใช้ที่นี่ ออกจากน้ำตกหมอแปงเราขับย้อนกลับผ่านตัวอำเภอปายเลยออกไป แวะนมัสการพระธาตุแม่เย็น เถลไถลอยู่ได้ไม่นานเพราะกลัวจะมืดก่อน จึงเดินต่อไปโป่งน้ำร้อนท่าปาย ผมเองนำเสื้อผ้ามาเปลี่ยนด้วยเพื่อจะได้ลงแช่ในลำธารให้สะใจ น้ำไม่ค่อยเยอะอย่างหวังแต่ก็พอกล้อมแกล้มไปได้ เราใช้เวลาที่ไม่มากนักจึงเดินกลับตั้งใจว่าจะกลับไปกินอาหารจีนที่เล็งไว้กันตั้งแต่ตอนบ่าย ระหว่างทางพระอาทิตย์กำลังจะตกแล้ว เรารีบขับรถเพื่อหามุมดีเพื่อชมพระอาทิตย์ตกกัน สุดท้ายเราหยุดที่บริเวณทุ่งนาก่อนถึงตัวอำเภอ เก้าพับหลังถูกเอามากางให้พี่หยองและพี่ปุ้ยนั่งชมพระอาทิตย์ตกไป ระหว่างนั้นผมกับพี่หนุ่มก็เดินหามุมถ่ายรูปสวยๆ

ฟ้ามืดแล้วพวกเราจึงเดินต่อมุ่งหน้าไปที่อาหารจีนที่เล็งไว้ตั้งแต่ตอนบ่าย อาหารอร่อย ราคาไม่แพง อิ่มจึงกลับที่พักอาบน้ำ นอน เตรียมเดินทางไกลในวันพรุ่งนี้ต่อไป

ร้านโปสการ์ด ปาย

วันรุ่งขึ้นตื่นแต่เช้า เพื่อไปชมหมอกรอบๆ ที่พักแถวแม่น้ำปาย กลับมาถึงที่พัก เห็นว่าทุกคนพร้อมแล้ว เราจึงชวนกันมาเดินตลาดเช้าเพื่อหากาแฟกินคลายหนาว บรรยากาศตลาดเช้าที่นี่ไม่จอแจเหมือนตอนกลางคืน ชาวเขาที่มาขายของตั้งแต่เมื่อคืน บางคนก็ยังเห็นอยู่ ไม่รู้ว่าได้กลับไปที่บ้านก่อน หรือ ว่าค้างคืนที่นี่เลย จากร้านกาแฟเราเดินแวะไปถ่ายรูปป้ายโฆษณา ซึ่งมีเยอะมากจนน่าสับสน ต่อจากนั้นหาอะไรกินรองท้องแล้วแวะร้านขายของที่ระลึก และ นั่งเขียนโปสการ์ดกัน

ระหว่างทาง ปาย-ปางอุ๋ง

สายมากแล้ววันนี้เราจะต้องเดินทางอีกไกล เช็คเอาต์จากที่พักแล้ว บอกลาเมืองปาย เดินทางต่อเพื่อไปปางอุ๋ง ระหว่างทางเจออะไรที่น่าสนใจก็พวกเราก็จะแวะจอดรถทันที ทริปนี้โชคดีหน่อยที่พี่หนุ่มมาด้วย เพราะแกชอบถ่ายรูปเวลาจะหยุดแวะถ่ายรูปบ่อยๆ เลยไม่ต้องเกรงใจกัน วันนี้ผมเป็นคนขับรถ ช่วงแรกๆ พยายามวิ่งตามเลนตัวเองตลอด แต่พอเห็นว่ารถน้อยประกอบกับพวกที่นั่งข้างหลังชักเริ่มเวียนหัวไปตามๆ กัน เลยต้องใช้เทคนิควิ่งตัดเลนไปเลย นอกจากจะช่วยลดระยะทางและ ไม่เวียนหัวแล้ว ยังขับง่ายกว่ากันเยอะเลย ระหว่างก็เพียงแต่รถที่วิ่งสวนมาเท่านั้น แวะอีก 2 จุดคือ ถ้ำปลา ก่อนถึงแยกไปบ้านรวมไทย หรือ ปางอุ๋งเป้าหมายของเรา ถนนช่วงแรกชวนให้สับสนพอสมควรทีเดียว หลังจากนั้นแล้วจะเหลือถนนอยู่เส้นเดียว แวะน้ำตกผาเสื่อซึ่งอยู่ข้างทาง แต่ดูแล้วไม่มีอะไรน่าสนใจประกอบกับเกรงว่าจะมืดเสียก่อน เลี้ยวซ้ายมือที่แยก บ้านรวมไทย ขับตรงไปอีกพักใหญ่ก็ถึง ปางอุ๋ง โชคดีเป็นของพวกเราที่ไปถึงตอนพระอาทิตย์ยังไม่ลับยอดสน เงาสะท้อนน้ำราวกับกระจก สวยงามมาก

ปางอุ๋ง

เราไม่ได้จองที่พักไว้ก่อน แต่นำเต็นท์มาเอง เลยไม่มีปัญหาไม่งั้นคงไม่มีที่นอนกันคืนนี้ กางเต็นท์ไว้ข้างๆ ทะเลสาบ ฟ้าเริ่มๆมืดแล้วเห็นเด็กๆ ลงไปเล่นน้ำในทะเลสาบกัน ผมร้องบอกว่าให้รอด้วย กางเต็นท์เสร็จก็กระโจนลงน้ำเลย อากาศค่อนข้างเย็นแต่น้ำในทะเลสาบยังอุ่นอยู่ ผู้คนคงจะคิดว่าผมบ้าแน่ๆ หนาวขนาดนี้ลงไปทำไมวะ ลอยตัวอยู่สักใหญ่พวกเด็กๆ ขึ้นจากน้ำกันหมดแล้ว ผมจึงขึ้นมาเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้า มื้อค่ำเรากินอาหารใน ที่ทำการเป็นอาหารพื้นเมือง ฟังชื่อแล้วก็ไม่รู้จักแต่ก็ลองสั่งด้วย อร่อยทุกอย่าง เสร็จแล้วก็เข้าไปนอนซุกไออุ่นกับถุงนอนในเต็นท์ที่เราเตรียมมา ผ่านไปอีกหนึ่งคืนที่ประทับใจ

Center of map

แม่มาลัย

แม่มาลัย

ห้วยน้ำดัง

ห้วยน้ำดัง

สะพานประวัติศาสตร์

สะพานประวัติศาสตร์

โป่งน้ำร้อนท่าปาย

โป่งน้ำร้อนท่าปาย

ทุ่งยาว

ทุ่งยาว

พระธาตุแม่เย็น

พระธาตุแม่เย็น

วัดป่าขาม

วัดป่าขาม

วัดน้ำฮู

วัดน้ำฮู

ศูนย์วัฒนธรรมจีน ยูนาน

ศูนย์วัฒนธรรมจีน ยูนาน

น้ำตกหมอแปง

น้ำตกหมอแปง

ถ้ำปลา

ถ้ำปลา

น้ำตกผาเสื่อ

น้ำตกผาเสื่อ

ปางอุ๋ง

ปางอุ๋ง