ทริปหนีร้อนไปพึ่งเย็น ด้วยจิตศรัทธา ณ ดินแดน ลึกลับชายขอบประเทศพม่า

วันนี้เราเดินทางไปเดินทางขึ้นดอยเหมย วิวสวย อากาศเย็นสบาย แม้จะรู้สึกขัดใจกับหลวงทิบ คนขับรถไปบ้างก็ตาม แต่ก็ยังดีที่พาเราไปแช่บ่อน้ำร้อน สบายตัวดีเหมือนกัน ตกเย็นเรากลับมาหาแสงน้อง ไกด์กิตติมศักดิ์ที่พาไปหาอาหารอร่อยๆกินกัน

วันนี้เราได้ไกด์เป็นคนพื้นที่พาเราไปทำบุญตั้งแต่เช้า ได้สัมผัสกับประเพณีของชาวไทยในต่างแดน อีกทั้งพาเราไปลิ้มลองอาหารพื้นเมือง เลือกซื้อของที่ระลึก และชุดไทใหญ่มาใส่ถ่ายรูปจนคนมองกันตลอดทาง ได้เดินชมเมืองเชียงตุงพร้อมมีไกด์กิตติมศักดิ์คอยอธิบายให้ข้อมูลเราตลอดทางจนเย็นย่ำค่ำมืดกันเลยทีเดียว

“เชียงตุง” เมืองที่คนไทยส่วนใหญ่ไม่ค่อยรู้จักกัน หากแต่ชาวเชียงตุงเองแล้วนั้น กลับรู้จักและคุ้นเคยกับคนไทยเป็นอย่างดี คนเชียงตุงประกอบคนชาวไทหรือไตเชื้อสายต่าง เช่น ไทเขิน ไทลื้อ และ ไทใหญ่ ชนชาติเหล่านี้ล้วนมีความใกล้ชิดทางวัฒนธรรม กับคนไทยน้อยหรือไทยสยาม อย่างพวกเรา มากเสียยิ่งกว่าคนไทยในแผ่นดินไทยบางส่วนเสียอีก เชียงตุงอดีตเคยเป็นจังหวัดนึงของประเทศไทย หลายๆ วัดที่ในเมืองยังคงป้ายภาษาไทย พร้อมดูที่อยู่ “อ. เมือง จ. เชียงตุง” บ้านเก่าๆในเชียงตุงยังคงแขวนรูปที่มีทุกบ้านเช่นเดียวกับเมืองไทย