onholiday Facebook
-
Recent Posts
Recent Comments
Archives
Categories
เที่ยว Archive
-
Bali is my life (ตอน 2)
Posted on August 9, 2009 | 3 Commentsรุ่งเช้าวันที่สอง มาเด (ชื่อคนขับรถ) สังเกตได้จากชื่อเป็นชนชั้นวรรณะศูทรที่มีมากที่สุดในบาหลี สังคมชาวบาหลีแบ่งเป็น 4 วรรณะเช่นเดียวกับอินเดีย คือ พราหมณ์ กษัตริย์ แพศ และ ศูทร แต่ไม่ถือแบ่งวรรณะอย่างเคร่งครัดเหมือนที่อินเดีย หากจะใช้ชื่อนำหน้าเฉพาะวรรณะของตนเองไม่ปะปนกัน วรรณะศูทรจะมีวิธีตั้งชื่อโดยเฉพาะคือ ลูกคนแรกจะชื่อวายัน คนที่สองชื่อมาเด คนที่สามชื่อเนียวมัน คนที่สี่ชื่อเกตุ้ด หากมีคนที่ห้า หก เจ็ด ก็จะวนกลับไปใช้ชื่อเดิมอีกรอบ ดังนั้นจึงมีคนชื่อซ้ำ ๆ กันเยอะมาก -
Bali is my life
Posted on August 8, 2009 | 4 Commentsเย็นย่ำและค่ำคืนของวันที่ 8 สค ฉันบังเอิญ ต้องเดินอยู่ตามลำพัง ในเมือง อุบุด (Ubud) ด้วยความไม่ตั้งใจนัก เพราะพลัดหลงกับกลุ่มเพื่อนสาวอีกห้าคน เพราะฉันมัวแต่แวะหามุมถ่ายรูป หลังจากเดินตามมามองหากลุ่มเพื่อนที่เดินไปก่อนล่วงหน้ามาซักพักก็ไม่เจอ ฉันจึงตัดสินใจเดินเที่ยวเล่นคนเดียว หาร้านอาหารนั่ง Dinner คนเดียว และ หาตั๋วเข้าชมระบำบาหลี หรือ บารอง คนเดียวเช่นกัน ระหว่างทางเดินไปเดินมาในถนนมังกี้ฟลอเรส พบเห็นแท็กซี่ (ชาวบาหลีเรียกทั๊กซี่) ได้ทั่วไปคอยร้องเรียกนักท่องเที่ยว ฉันเองก็โดนเรียกทุกจุด มืดแล้วเขาไม่คิดกันบ้างเหรอว่านักท่องเที่ยวจะนั่งรถไปไหนมากกว่าเดินเล่น อยู่แถวนี้ดีกว่า อันนี้ฉันคิดในใจด้วยความสงสัย ตอนเดินกลับ สามทุ่มกว่า ๆ ก็ยังเรียกอีก จะให้ฉันไปไหนกันนักหรือพ่อคู้ณ.. -
เดินขาขวิด ที่มะละกา (ตอนจบ)
Posted on August 2, 2009 | 4 Commentsเดินขาขวิดมาสองวันติดวันนี้วันสุดท้าย ที่จะต้องบอกลา มะละกา เดินทางต่อไปที่ กัวลาลัมเปอร์ เพื่อทีจะขึ้นเครื่องกลับในตอนเย็น แต่สงสัยพระเจ้าทรงประทานพรให้เครื่องบินต้องดีเลย์ออกไปอีก โปรแกรมเราเลยต้องปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมกับเวลาที่ได้เพิ่มขึ้น คราวนี้เลยต้องมาเดินขาขวิดต่อที่ กัวลาลัมเปอร์ แถมด้วย ปุรตาจาร์ยา อีกเมือง -
เดินขาขวิดที่ มะละกา (ตอนที่ 2)
Posted on August 1, 2009 | 3 Commentsมะละกาตอนที่ 2 ขาขวิดกว่าเมื่อวาน หลังจากที่เราได้เสนอเรื่อง เดินขาขวิดที่ มะละกา ตอนแรกและได้รับการตอยรับเป็นอย่างดี เป็นแรงกดดันให้เราต้องรีบออกตอน 2 เพื่อให้เป็นการต่อเนื่อง วันนี้เราเดินกันรอบเมืองเลย แถมด้วย มัสยิด แสนสวยริมทะเลที่อยู่ไกลจากเมืองกว่า 3 กม. อีกครั้งกับการตระเวนชิมอาหารหลากชนิด มะละกาเป็นเมืองที่มีของกินอร่อยๆ มากมาย ขนาดที่กลับมาแล้วยังคิดถึงอยูเสมอ -
เดินขาขวิดที่ มะละกา
Posted on July 31, 2009 | 9 Comments"มะละกา" เป็นชื่อเมืองที่พวกเราล้วนคุ้ยเคยกันดี เพราะว่าเมืองมะลากา หรือ ช่องแคบมะละกา มักจะถูกอ้างถึงบ่อยๆ ในบทเรียนประวัติศาสตร์ ของพวกเราตั้งแต่สมัยเด็กๆ ชื่อ มะละกา นี้เริ่มผุดมาเป็นหนึ่งในแผนการเที่ยวของเราตั้งแต่ทริปก่อนตอนไปบาหลี อันเนี่องมาจากว่าด้วยความประหยัดของพวกเรา เราจึงเลือกเดินทางไปบาหลีโดยต้องมาต่อเครื่องที่ มาเลย์ ซึ่งจะประหยัดลงไป 2-3 พันบาท ตาม โปรโมชั่นในช่วงนั้น เพื่อให้เป็นไปตามแผนดังกล่าวจึงมีคืนนึงที่เราจะต้องค้างที่ KL เพื่อนกายเจ้าความคิดจึงเสนอชวนว่าไป มะละกอ กันมั๊ย (ไม่ได้พิมพ์ผิดนะครับ เรามักจะเรียก มะละกา กันเล่นๆว่า มะละกอ) ผมพอสำรวจดูแผนที่ผนวกกับเวลาของเราซึ่งจำกัดมาก ดูแล้วคงเป็นไปไม่ได้ มะละกา จึงยังไม่ถูกใส่ลงในโปรแกรมทริปนั้น -
เดินทางข้ามปี หลวงพระบาง วังเวียง เวียงจันทน์ (ตอนจบแล้วค่ะ)
Posted on January 1, 2009 | No Commentsปีใหม่ปีนี้เราไม่ได้มีงานฉลองเหมือนทุกปี แต่สนุกอยู่กับการท่องเที่ยวชมธรรมชาติที่วังเวียง ล่องห่วงยางเข้าถ้ำน้ำ พายคายัคชมทิวทัศน์ริมลำน้ำซอง สูดอากาศบริสุทธิ์กันจนเต็มปอด ก่อนเดินทางต่อไปยังเมืองเวียงจันทน์ ชมสถานที่สำคัญต่างๆของนครหลวงของลาว ปูชนียสถาน วัดวาอาราม ด้วยการเดินทางข้ามมาจากไทยได้ไม่ยาก ใช้เวลาไม่นาน และเป็นวันหยุด เวียงจันทน์วันนี้จึงเต็มไปด้วยคนไทย -
เดินทางข้ามปี หลวงพระบาง วังเวียง เวียงจันทน์ (ตอน 4)
Posted on December 30, 2008 | No Commentsวันนี้ตื่นมาใส่บาตรกัน ก่อนไปเช่ารถจักรยานออกไปขี่เล่นชมบ้านชมเมืองรอบนอก ดูวิถีชีวิตผู้คนที่นี่ แวะหมู่บ้านดูวิถีการทำกระดาษสาก่อนจะมาเป็นสมุดซักเล่ม หรือโคมไปกระดาษสวยๆซักชิ้นไม่ใช่ง่ายๆเลย แวะชมการทอผ้าซึ่งกว่าจะออกมาเป็นผ้าสวยๆซักผืนที่เราเห็นกันต้องนั่งทอกันหลังขดหลังแข็งเลยเชียว อีกทั้งได้มีโอกาสแวะไปสถานบันเทิงของที่นี่ได้บรรยากาศดีเหมือนกัน -
เดินทางข้ามปี หลวงพระบาง วังเวียง เวียงจันทน์ (ตอน 3)
Posted on December 29, 2008 | No Commentsเมื่อคืนหลับสนิทตลอดทั้งคืนอากาศหนาวจนต้องใช้ถุงนอนก่อนห่มผ้าทับอีกชั้น ตื่นแต่เช้ามาใส่บาตรข้าวเหนียว และเดินชมเมือง พร้อมลิ้มรสอาหารอร่อยๆของเมืองหลวงพระบาง -
สุดขอบฟ้าที่เนปาล (ตอน 3)
Posted on December 2, 2005 | No Commentsเวลากลางคืนของที่นี่ยาวนานอย่างที่เขาบอกกันจริงๆครับ วันนี้ตื่นแต่เช้าครับตั้งใจว่าจะเดินไปดูบาร์สแควร์ซึ่งอยู่ทางทิศใต้ของทาเมล คราวนี้ไม่หลงเพราะเริ่มพอจับทิศทางได้แล้วคือเดินตรงอย่างเดียว ช่วงเช้ามืดอย่างนี้ผู้คนยังไม่ค่อยมากเท่าไหร่นัก ยิ่งชาวต่างชาติด้วยแล้วไม่เจอเลยสักคน พอเลยย่านทาเมลเก็จะมีวัดทิเบตอยู่ทางขวามือที่นี่เป็นสถูปจำลองของ Swayambhunath ผมมาถึงแต่เช้าเลยไม่ค่อยมีคนจึงได้ถ่ายรูปอย่างเพลิดเพลินได้เต็มที่หน่อย แต่พอถ่ายรูปอยู่ได้พักใหญ่ก็มีคนเนปาลมาคุยด้วยบอกว่าตัวเองไปไกด์เสนอตัว พาไปเที่ยวอยากไปไหนให้ติดต่อเค้าได้ แต่ผมก็แค่กล่าวขอบคุณขอบคุณแล้วปฏิเสธไป เพราะว่าไปเองน่าจะสนุกกว่าเยอะจริงมั๊ยครับ -
สุดขอบฟ้าที่เนปาล (ตอน 2)
Posted on December 1, 2005 | 1 Commentผมก็เริ่มเที่ยวตามแผนที่วางไว้ครับ คือไป Swayambhunath Stupa หรืออีกชื่อนึงคือ monkey temple ตามข้อมูลที่ได้มาคือเดินประมาณ 2 กิโลจากทาเมลทางทิศใต้ ผมใช้แผนที่ที่พิพม์มาจากเมืองไทยเดินตามไปเรื่อยๆ แต่ด้วยเราไม่รู้ scale ของแผนที่ประกอบกับถนนที่นี่เล็กมาจนผมไม่คิดว่าจะเป็นถนนในแผนที่ได้เลยมอง หาแต่แยกใหญ่ๆครับ เดินไปเดินมาก็รู้ตัวเองแล้วว่าหลงทางครับเดินไปถึงย่านการค้าของเค้าคนเยอะ มาก มองไปทางไหนก็เหมือนกันหมด ยังดีที่ผมมีเข็มทิศติดอยู่ที่นาฬิกาข้อมือไปด้วย